Það sem hefur haft mest áhrif á líf mitt var þegar ég fatt­aði að ég þyrfti ekki að fara sama veg og allir aðrir. Ég hætti í mennta­skóla 18 ára því ég vildi bara vera í hljóm­sveit­inni minni og fór að vinna á fullu. Ég byrj­aði að læra á gítar þegar ég var 11 ára. Mér hafði alltaf fund­ist það mjög skemmti­legt og það var mér mjög nátt­úru­legt. Þannig að í stað­inn fyrir að reyna að klára nám sem ég fann mig ekki í bjó ég frekar til mín eigin tæki­færi og eigin ævin­týri.

Ég vann í nokkur ár í Kram­búð­inni og síðan fann ég leið mína aftur í skóla, en það var í Mynd­lista­skól­ann í Reykja­vík þar sem ég hélt áfram að gera það sem ég vildi gera og þróa mína list. Ég komst inn og síðan eftir að ég lauk því námi fór ég í Lista­há­skól­ann í mynd­list.

Þetta hefur alveg verið hark og ég hef þurft að vinna alls konar vinnu, meðal ann­ars á kaffi­húsum, en ég hef getað unnið við mynd­list og tón­list og það sem mér finnst bara skemmti­legt. Ég sé ekki eftir neinu.