Banda­rískur sendi­ráðs­full­trúi lýsti áhyggjum af með­ferð íslenskra stjórn­valda á Sævari Marínó Ciesielski á fundi með Einari Ágústs­syni, þáver­andi utan­rík­is­ráð­herra Íslands, þann 22. júlí 1976. Sendiráð Banda­ríkj­anna á Íslandi fylgd­ist grannt með fram­vind­unni í Guð­mundar- og Geir­finns­málum í ljósi þess að faðir Sævars Ciesielskis var Banda­ríkja­maður; en það sem meira er, Henry Kiss­in­ger, þáver­andi utan­rík­is­ráð­herra Banda­ríkj­anna, veitti mál­inu sér­staka athygli og óskaði eftir ítar­upp­lýs­ingum um Sævar og Guð­mundar- og Geir­finns­mál frá banda­ríska sendi­ráð­inu. „Hvað er það að mati sendi­ráðs­ins sem gerir þetta mál svona póli­tískt við­kvæmt?“ spyr Kiss­in­ger í pósti til sendi­herra Banda­ríkj­anna á Íslandi þann 15. júlí 1976 meðan Sævar sat í gæslu­varð­haldi.

Frá sjón­ar­hóli Banda­ríkj­annaSkjöl frá utan­rík­is­ráðu­neyti Banda­ríkj­anna sýna hvernig sendi­ráðs­full­trúum blöskr­aði með­ferðin á Sævari Ciesielski.

MYND: UTANRÍKISRÁÐUNEYTI BANDARÍKJANNA

Þetta kemur fram í gögnum frá banda­ríska utan­rík­is­ráðu­neyt­inu sem börn Sævars Ciesielski hafa fengið aðgang að á grund­velli banda­rískra upp­lýs­inga­laga og deilt með Stund­inni. Bréfa­skipti milli utan­rík­is­ráðu­neytis Banda­ríkj­anna og sendi­ráðs Banda­ríkj­anna á Íslandi sýna meðal ann­ars að full­trúar Banda­ríkj­anna töldu að Sævari Ciesielski væri haldið í jafn langri og kirfi­legri ein­angr­un­ar­vist og raun ber vitni vegna þess að Guð­mundar- og Geir­finns­mál væru póli­tískt við­kvæm á Íslandi. Fram kemur að full­trúar banda­ríska sendi­ráðs­ins hafi lýst undrun sinni á því við íslensk stjórn­völd að „á Íslandi þyrftu menn að sæta með­ferð sem hvergi tíðk­að­ist nema í löndum sem ekki búa við vest­rænar hefðir á sviði laga og réttar“. 

Kissinger bað um ítarlegri upplýsingar

Þann 30. jan­úar 1976 skrif­aði Vil­mundur Gylfason, þá mennta­skóla­kenn­ari og blaða­maður, grein í Vísi þar sem hann sak­aði Ólaf Jóhann­es­son, dóms­mála­ráð­herra og for­mann Fram­sókn­ar­flokks­ins, um að hafa haft óeðli­leg afskipti af rann­sókn Geir­finns­máls­ins. Voru uppi kenn­ingar um að eig­endur og starfs­menn veit­inga­húss­ins Klúbbs­ins tengd­ust hvarfi Geir­finns í tengslum við smygl á spíra, og að þeir nytu verndar Fram­sókn­ar­flokks­ins vegna styrk­veit­inga til flokks­ins. 

Vikið er að þessum ásök­unum í bréfi sendi­ráðs Banda­ríkj­anna á Íslandi til banda­ríska utan­rík­is­ráðu­neyt­is­ins þann 7. júlí 1976. „Þetta umfangs­mikla mál er við­kvæmt á Íslandi vegna póli­tískra afleið­inga þess, en því hefur verið haldið fram í dag­blaði að dóms­mála­ráðu­neytið (og jafn­vel dóms­mála­ráð­herra sjálfur) hafi hylmt yfir mis­gjörðir styrkt­ar­að­ila flokks­ins,“ segir í bréf­inu.