Guð­laugur Þór Þórð­ar­son, settur dóms­mála­ráð­herra, skip­aði í dag þá átta umsækj­endur um stöðu hér­aðs­dóm­ara sem dóm­nefnd taldi hæf­asta þrátt fyrir að vera „enn engu nær um inn­byrðis vægi þeirra sjón­ar­miða sem lágu til grund­vallar mati nefnd­ar­innar“. 

Ráð­herr­ann greinir frá þessu í bréfi sem birt­ist á vef stjórn­ar­ráðs­ins í dag. Áður hafði hann sent dóm­nefnd­inni harð­ort bréf og gert athuga­semdir við umsögn um hæfni umsækj­enda í tíu liðum. Af bréf­inu mátti ráða að Guð­laugur hefði sér­stakar áhyggjur af því að reynsla Ingiríðar Lúð­víks­dóttur setts hér­aðs­dóm­ara og Daða Krist­jáns­sonar sak­sókn­ara væri ofmetin í umsögn dóm­nefnd­ar­innar, en að það hall­aði á hæsta­rétt­ar­lög­menn­ina Jónas Jóhanns­son og Indriða Þor­kels­son. 

„Þrátt fyrir að ýmsar nýjar upp­lýs­ingar hafi komið þar fram lét nefndin hjá líða að svara veiga­miklum athuga­semdum og spurn­ingum ráð­herra,“ segir Guð­laugur í nýja bréf­inu. „Nefndin svar­aði því ekki heldur hvernig umsækj­endur stóðu sig í við­tölum og hvert vægi við­tal­anna var, þrátt fyrir að hún hafi sér­stak­lega tekið fram að við matið hafi tals­vert verið lagt upp úr við­tölum við umsækj­endur. Þá útskýrði nefndin ekki hvernig hið svo­kall­aða „heild­stæða mat“ hennar fór fram, en eins og rakið er í bréfi setts ráð­herra frá 29. des­em­ber er umsögnin að minnsta kosti rök­studd eins og um sé að ræða mjög hlut­lægan sam­an­burð á milli umsækj­enda í ein­stökum mats­þáttum og fer lítið fyrir hinu heild­stæða mati.“

Segist Guð­laugur vera litlu nær um það mat sem fór fram á vett­vangi nefnd­ar­innar. Óeðli­legt sé að nefndin svari ekki spurn­ingum hans með grein­ar­góðum hætti, enda geri það ráð­herra erfitt um vik að sinna skyldum sínum sem sá aðili sem fer með skip­un­ar­valdið og ber laga­lega ábyrgð á ferl­inu öllu. 

Fram kemur að ráð­herra hafi ekki þótt æski­legt, tím­ans vegna, að óska eftir nýrri umsögn dóm­nefnd­ar­innar. Ef hann hefði vikið frá umsögn­inni og lagt fram til­lögu til Alþingis um að skipa aðra umsækj­endur í dóm­ara­emb­ættin að und­an­geng­inni sjálf­stæðri rann­sókn hefði slíkt tekið margar vikur og sett starf­semi hér­aðs­dóm­stól­anna í tíma­bundið upp­nám, enda áttu dóm­ar­arnir að taka til starfa í upp­hafi nýs árs. 

„Í þess­ari þröngu stöðu, vegna þess tíma­hraks sem dóm­nefndin setti settan ráð­herra í, og vegna hinnar ein­streng­ings­legu afstöðu dóm­nefndar sem birt­ist í svar­bréfi hennar, átti settur ráð­herra ekki annan kost en að skipa þá sem dóm­nefndin taldi hæf­asta, þótt settur ráð­herra hafi í raun ekki haft full­nægj­andi for­sendur til að meta rétt­mæti þeirrar nið­ur­stöðu,“ skrifar Guð­laugur sem tekur sér­stak­lega fram að í þessu felist þó ekki „að kastað sé rýrð á þá sem dóm­nefndin taldi hæf­asta til að gegna dóm­ara­emb­ætt­unum.“