Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra segir það „risastórt vandamál“ hvernig talað er um Grænland og að Íslendingar hafi af því miklar áhyggjur. Það sé góður tími til að ganga í Evrópusambandið.
Kristrún er í viðtali í stjórnmálahlaðvarpinu The Rest is Politics undir yfirskriftinni: Er óreiða Trumps að ýta Íslandi í Evrópusambandið?
„Það er ekki gefið í dag að við höfum rödd og að fólk hlusti á okkur,“ segir Kristrún. „Það er ekki sjálfgefið að vera sjálfstætt land, jafnvel í heiminum í dag.“
Í viðtali við Heimildina í janúar síðastliðnum sagði Kristrún hins vegar: „Við getum treyst á Bandaríkin.“
Athygli vakti um helgina að þingmaður Miðflokksins, Ingibjörg Davíðsdóttir, sagði í myndbandi sem dreift var af flokknum að það væri „mjög miður“ að íslensk stjórnvöld hefðu ekki fundað með Bandaríkjunum um Evrópusambandsaðildina og kannað hvaða áhrif hún gæti haft á varnarsamning við Bandaríkin, sem væri grunnforsenda þess að Ísland yrði varið.
„Allt þetta Grænlandsmál vekur áhyggjur hjá fólki,“ segir Kristrún. „Þetta er risastórt vandamál. Það er mál að það skuli vera leiðtogar í hinum frjálsa heimi sem tala svona. Og ég veit að Íslendingar hafa miklar áhyggjur af þessu. Ég held að þetta sé góður tími fyrir Ísland til að ganga í Evrópusambandið, vegna stöðunnar í alþjóðastjórnmálum sem við erum í.“
Þá lýsir Kristrún því að Ísland sumir myndu segja að „Ísland væri 75 prósent í Evrópusambandinu“ í gegnum samninginn um Evrópska efnahagssvæðið.
„Við erum eitt af fáum löndum sem hefur aldrei séð samning um að ganga í Evrópusambandið. Við höfum aldrei haft atkvæðagreiðslu um þetta. Fólk hefur aldrei fengið að segja sitt um hvort við göngum að fullu í Evrópusambandið eða ekki.“
Hún sagði að fyrri umsókn hefði komið úr erfiðari stöðu fyrir Ísland.
„Við vorum á hnjánum, við vorum í fjárhagslegu óöryggi, sjálfsmynd okkar var brotin og þetta var séð sem leið til að laga öll vandamál okkar á skömmum tíma. Og svo fengum við nýja ríkisstjórn 2013 og viðræðurnar fjöruðu út. Á þeim tíma var alltaf talað um að ef við myndum enduropna viðræðurnar, myndum við fá umboð til að gera það.“
Þá viðurkenndi hún að viðræður „kosti mikla orku“ og „taki súrefni úr stjórnkerfinu“, en sagði þjóðaratkvæðið snúast um viðræðurnar sem slíkar, frekar en aðild.
Viðtalið má heyra hér.
Athugasemdir (2)
Aðild Íslands að ESB
Þrátt fyrir nei „lokum við að sjálfsögðu ekki á Evrópu“
Vilja skriflega staðfestingu á að Ísland sé ekki umsóknarríki að ESB
Efnahagslegur ávinningur „blasir við“
„Ósönn frétt“ á forsíðu Morgunblaðsins, segja prófessorar sem vitnað var til
Fyrirtækjalán „kerfisbundið dýrari á Íslandi“
Rangt, fengum hann á íslensku 2012: https://www.eeas.europa.eu/node/18060_is
"Við höfum aldrei haft atkvæðagreiðslu um þetta. Fólk hefur aldrei fengið að segja sitt um hvort við göngum að fullu í Evrópusambandið eða ekki."
Tæknilega rétt en efnislega misvísandi. Árið 2011 höfnuðum við ríkisábyrgð á innlánatryggingum banka, sem ESB gerði svo að skilyrði fyrir aðildarríki árið 2014 og útilokaði þar með aðild Íslands. Sú þjóðaratkvæðagreiðsla var binandi og engin ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðsla getur breytt því. Vissulega var ekki spurt um ESB aðild í það skiptið en engu að síður höfnuðum við atriði sem er núna orðið aðildarskilyrði ESB. Vel að merkja er það ekki meðal samningsmarkmiða ríkisstjórnarinnar að krefjast undanþágu frá þessu skilyrði og fyrir vikið verður aðeins einn lögmætur svarmöguleiki á kjörseðlinum 29. ágúst. Enginn hefur heimild til að virða niðurstöður bindandi þjóðaratkvæðagreiðslu að vettugi, hvorki ríkisstjórn né kjósendur í ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu, hvorki lagalega, lýðræðislega né siðferðislega. Þeim sem er tíðrætt um að þjóðin eigi að fá að ráða í "lýðræðisveislu" væri rétt að hafa í huga að við gerðum það einmitt fyrir 15 árum síðan og þann vilja sem við tjáðum þá ber að virða!