Helgi Hrafn Gunnarsson, þingmaður Pírata, telur að Sigríður Andersen dómsmálaráðherra eigi að sjá sóma sinn í að segja af sér embætti vegna brota á lögum við skipun dómara við Landsrétt. Lögbrotin hafi verið augljós og fyrirsjáanleg, enda hafi verið varað sérstaklega við þeim þegar málið var til umfjöllunar á Alþingi. Þetta kom fram í umræðum á Alþingi undir liðnum störf þingsins nú á öðrum tímanum.

Hæstiréttur Íslands komst að þeirri niðurstöðu þann 19. desember að Sigríður Á. Andersen dómsmálaráðherra hefði brotið lög þegar hún fór framhjá mati hæfnisnefndar við skipun dómara í Landsrétt. Rannsókn ráðherra á hæfni umsækjenda var ófullnægjandi og málsmeðferðin þannig á skjön við 10. gr. stjórnsýslulaga um rannsóknarreglu stjórnvalda.

Fjöldi sérfræðinga hafði varað við því að með háttsemi sinni væri ráðherra og meirihluti Alþingis að brjóta lög, en engu að síður var málið keyrt í gegnum þingið á örfáum dögum með eins manns meirihluta.

Helgi Hrafn benti á það í ræðu sinni að í áliti minnihluta þingmanna í sumar hefði verið vísað til dómafordæmis sem benti eindregið til þess að málsmeðferðin hjá ráðherra væri á skjön við lög.

Fordæmið er dómur Hæstaréttar í máli nr. 412/2010 frá 14. apríl 2011 þar sem fram kom að ráðherra hefði, við skipan héraðsdómara í embætti, ekki uppfyllt rannsóknarskyldu sína. „Ljóst er að liggja þarf fyrir fullnægjandi rökstuðningur fyrir því að þeir umsækjendur sem ráðherra leggur til séu a.m.k. jafnhæfir og þeir sem dómnefndin leggur til,“ sagði í áliti og bókun minnihlutans síðasta sumar, og er nýlegur dómur Hæstaréttar í samræmi við þetta.

„Það er sama fordæmi og Hæstiréttur vísar til nú, Það er ekkert nýtt í dómi Hæstaréttar, ekki neitt. Þetta lá allt fyrir 1. júní,“ sagði Helgi í ræðu sinni.

„Dómsmálaráðherra hæstvirtur tók meðvitaða ákvörðun um að fara á svig við lögin að mínu mati. Og það á ekkert að þurfa að kalla eftir því að hæstvirtir ráðherra axli þá ábyrgð. Þeir eiga að sjá það í sínum eigin sóma að bregðast við slíkum bersýnilegum og fyrirsjáanlegum mistökum sem varað var við á sömu efnisforsendum og Hæstiréttur hefur nú staðfest, að viðkomandi ráðherra axli ábyrgð og að sjálfsögðu segi af sér.“