Fóru á rafmagnshjólastólum í átt að glóandi hrauninu

Andri Val­geirs­son og Hall­grím­ur Ey­munds­son lögðu af stað í ferða­lag í átt að eld­gos­inu við Litla-Hrút á raf­magns­hjóla­stól­um um síð­ustu helgi. Ferð­in gekk stór­áfalla­laust fyr­ir sig, þó þeir hafi kast­ast að­eins til í stól­un­um vegna tor­færs lands­lags og hleðsl­an á raf­hlöð­um stól­anna hafi klár­ast á baka­leið­inni. Andri kall­ar eft­ir því að að­gengi að ís­lensk­um nátt­úruperl­um verði bætt, svo fólk sem not­ast við hjóla­stól geti feng­ið að sjá land­ið eins og gang­andi fólk.

Fóru á rafmagnshjólastólum í átt að glóandi hrauninu
Streymi að gosi 20 manns fylgdust með för Hallgríms og Andra upp að gosstöðvunum í beinu streymi síðastliðinn laugardag.

Það var logn og blíða þegar Hallgrímur Eymundsson og Andri Valgeirsson lögðu af stað ásamt aðstoðarmönnum sínum og Eru Buenafranciscu, eiginkonu Andra, upp að eldgosinu við Litla-Hrút. Um 20 manns fylgdust með þeim í beinu streymi sem þeir sendu út á netinu á meðan ferð þeirra á rafmagnshjólastólum stóð.

Laus möl í upphafi ferðar gerði hjólastólum þeirra aðeins erfitt fyrir, en hópurinn lét það ekki á sig fá og Hallgrímur dró einfaldlega upp sérstök bönd úr bakpokanum og fékk aðstoðarmennina til að draga sig þegar hann festist í mölinni. 

Þeir komust upp bröttu brekkuna sem tekur snemma við vegfarendum á leið E, og þá var ekkert annað að gera en að halda áfram.

Stígurinn varð í kjölfarið auðfarnari, en samt svo torfær að þeir köstuðust til og frá í stólunum. Þetta var þó ekki í fyrsta sinn sem þeir fóru í torfærur á rafmagnshjólastólunum og raunar ekki heldur þeirra frumraun …

Kjósa
12
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir (1)

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Eldgos við Litla-Hrút

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
4
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
3
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár