Hætta á að Seðlabankinn þurfi að nota gjaldeyrisforða sinn til að verjast útflæði stórra aflandskrónueigenda er enn til staðar og líkur á útflæðinu aukast eftir því sem afgreiðsla aflandskrónufrumvarps tefst.

Þetta kemur fram í svari Seðlabankans við fyrirspurn Stundarinnar um málið. Þingmenn Miðflokksins lögðust í málþóf gegn aflandskrónufrumvarpi fjármálaráðherra í gærkvöldi og stóðu umræður fram á sjötta tímann í morgun. 

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður flokksins og fulltrúi í efnahags- og viðskiptanefnd, mætti þó ekki á fund nefndarinnar þegar frumvarpið var kynnt og var einnig fjarverandi fundinn þegar málið var afgreitt. Hann skilaði hvorki minnihlutaáliti né lagði fram breytingartillögu.

Í umsögn til nefndarinnar lagði Seðlabankinn áherslu á að málið yrði afgreitt áður en gjalddegi ákveðins flokks ríkisbréfa rynni upp, sem var í gær, 26. febrúar. Annars væri hætta á að umfang aflandskrónueigna í lausu fé mundi aukast um nær 70% eða um 25 milljarða króna.

„Við það eykst hætta á að stórir aflandskrónueigendur, sem átt hafa sín bréf í samfelldu eignarhaldi frá því fyrir höft og taldir hafa verið líklegir til að endurfjárfesta í íslenskum skuldabréfum þegar þeirra bréf koma á gjalddaga þann 26. febrúar muni í stað þess leita út þegar þeir losna af bundnum reikningum,“ segir í umsögn Seðlabankans um málið.

Umræðu um málið var fram haldið á Alþingi í dag klukkan 15, en ekki hafði staðið til að halda þingfund. Margir þingmenn Miðflokksins hafa stigið í pontu það sem af er umræðunni og stendur þannig málþófið enn yfir.

„Hættan sem rætt var um í umsögn Seðlabankans hefur ekki raungerst enn og ef samþykkt frumvarps dregst ekki um of er ekki víst að það gerist,“ segir í svari Stefáns Jóhanns Stefánssonar, ritstjóra Seðlabankans, við fyrirspurn Stundarinnar. „Því fyrr sem frumvarpið verður að lögum því minni líkur eru á að hættan raungerist.“

Í harða brýnu sló milli Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, formanns Miðflokksins, og Smára McCarthy, þingmanns Pírata, í upphafi umræðunnar í gær. Spurði Smári hvort Sigmundur ætti hagsmuna að gæta að því að vinna gegn málinu og ef svo væri ekki, hvaða hagsmuni Miðflokkurinn væri að reka með því að reyna að  kæfa málið með málþófi. Sigmundur brást hinn versti við, sagði framgöngu Pírata ógeðfellda og að Smári bæði lygi og gerðist sekur um meiðyrði.