Ég heiti Jean Zamora Dalmao og kem frá Fil­ipps­eyjum. Ég er háskóla­nemi en fékk tæki­færi til þess að koma hingað til Íslands fyrir tveimur árum að vinna sem au pair. Það er skemmti­legt. 

Núna er ég í náms­hléi og stefni svo á að fara héðan til ann­ars lands í Evrópu áður en ég held áfram með ljós­móð­ur­námið mitt. Ég hefði útskrif­ast í fyrra en ákvað frekar að koma hingað vegna þess að þetta er ein­stakt tæki­færi. Systir mín bjó þegar á Íslandi og ég hafði ekki séð hana í fimm ár. 

Í grunn­skóla átti maður að velja hvað maður vildi starfa við í fram­tíð­inni. Ég valdi að þjóna fólki, til dæmis með því að starfa við heil­brigð­is­þjón­ustu. Í ljós­móð­ur­nám­inu höfum við farið í verk­nám inni á spít­ala. Það var ógn­vekj­andi. Mamman sem var að fæða var líka hrædd. Sem heil­brigð­is­starfs­maður máttu ekki sýna hræðslu en innst inni vorum við líka hræddar. Barn er krafta­verk. 

Kúlt­úr­inn hér á Íslandi er magn­aður. Það er mik­ill munur á Íslandi og Fil­ipps­eyjum. Þegar ég kom hingað fannst mér versl­un­ar­mið­stöðv­arnar svo stórar. Fólkið í Fil­ipps­eyjum er glað­legt en hér labbar ókunnug mann­eskja fram hjá þér og segir góðan dag­inn. 

Sem au pair er maður partur af fjöl­skyld­unni. Ég er sjálf úr stórri fjöl­skyldu svo ég teng­ist íslensku fjöl­skyld­unni vel. 

Það sem veitir mér mestu gleð­ina núna er að vera hér á Íslandi og upp­lifa veð­ur­breyt­ing­arnar og kynn­ast fólk­inu.