„Ég sá fólk skauta á tjörninni því hún er frosin og fyrst ég á skauta ákvað ég að gera það sama. Einu sinni í viku æfi ég skauta, en mig hefur langað til þess frá því að ég var lítil og byrjaði síðasta haust þegar ég flutti til Reykjavíkur frá litlum bæ á Vestfjörðum sem heitir Ísafjörður. Það er svakalega mikil breyting að vera komin hingað og venjast Reykjavík, umferðinni, fólkinu og hvernig allt virkar öðruvísi hér en á Ísafirði. 

Ekkert hefur breytt lífi mínu meira en að fara til Danmerkur í lýðháskóla. Mér fannst það breyta því hvernig ég horfi á hlutina og hvernig ég sé sjálfa mig. Mér finnst eins og það hafi ýtt mér í að flytja að heiman og koma til Reykjavíkur til að prófa nýja hluti. 

Þegar ég var í Danmörku var svo margt sem ég gat lært, sem ég gat ekki lært heima hjá fjölskyldunni minni. Þá var ég svo mikill hluti af fjölskyldunni og skilgreindi mig út frá henni. Fjölskyldan var oft að segja mér hvernig ég væri en úti fann ég að ég var ekki þannig. Nú bý ég með afa sem er ágætt, en dálítið erfitt því við höfum aldrei verið mjög náin. Við erum að læra það.

Þessa dagana er ég mest að hugsa um hvað ég er að gera við líf mitt. Ég er tvítug og er mjög týnd í lífinu akkúrat núna. Ég veit ekki alveg hvað ég vil gera þótt ég sé alltaf að hugsa um það. Mig langar í skóla en veit ekki hvað mig langar að læra. Ég veit samt að ég hef áhuga á listum eins og grafískri hönnun, vatnslitum, myndlist og að búa til tónlist.“