Ragn­hildur Stef­áns­dóttir mynd­höggv­ari hitti Hill­billy á vinnu­stof­unni og bauð upp á gott kaffi úr fag­urrauðri kaffi­vél. Ragn­hildur hefur farið út um víðan völl á sínum ferli. Í mynd­list sinni skoðar hún lík­amann, skynjun og til­finn­ingar og hvernig hið hug­læga og hlut­læga teng­ist. Hún vinnur einnig almenn­ings­verk, styttur og brjóst­myndir. Til að nefna örfáa gerði hún Gústa Guðsmann á Siglu­firði, Ósmann í Skaga­firði og Ingi­björgu H. Bjarna­son fyrir framan Alþing­is­húsið, sem stendur þar allan dag­inn og allar nætur í störu­keppni við Jón Sig­urðs­son. Hill­billy hefur spek­úlerað sér­stak­lega í stöpl­inum undir stytt­unni, þó konan á honum sé afar glæsi­leg í ímynd­uðum vind­inum. Stöp­ull­inn er V-laga, þ.e. hann verður breið­ari eftir því sem hann hækkar. „Stöpull Ingi­bjargar opn­ast upp og býður upp á ótal mögu­leika á meðan stöp­ull Jóns er píramídaform þar sem hann trónir einn efst, formið lok­ast með honum, getur ekki haldið áfram, er bara „dead end“ . Stöp­ull­inn hans táknar …