Fordæmalaus einleikur Sigmundar Davíðs

Sig­mundur Davið Gunn­laugs­son for­sæt­is­ráð­herra er að leika mik­inn ein­leik um þessar mundir. Fundur hans með Bjarna Bene­dikts­syni, for­manni Sjálf­stæð­is­flokks­ins, í morgun fór ekki vel, sam­kvæmt upp­lýs­ingum Kjarnans. Hann leiddi til þess að for­sæt­is­ráð­herr­ann ákvað að setja stöðu­upp­færslu á Facebook þar sem hann sagði að ef þing­menn Sjálf­stæð­is­flokks­ins treysti sér ekki til að styðja rík­is­stjórn­ina við að ljúka sam­eig­in­legum verk­efnum hennar myndi hann rjúfa þing og boða til kosn­inga hið fyrsta. Í kjöl­farið flýtti for­sæt­is­ráð­herra fundi sínum með Ólafi Ragnari Gríms­syni, for­seta Íslands, og hélt á Bessa­staði. Þar óskaði hann eftir því að fá heim­ild til þing­rofs, sem Ólafur Ragnar hafn­aði þar sem Sigmundi Davíð tókst ekki að sann­færa hann um að Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn, sam­starfs­flokkur hans, styddi slíka til­lögu.

Það sem gerir þetta útspil Sig­mundar Davíð afar athygl­is­vert er að hann hefur ekk­ert rætt, að minnsta kosti form­lega, við þing­flokk sinn um þessa leið. Það kom ber­sýni­lega í ljós í við­tali við Karl Garð­ars­son, þing­mann Fram­sókn­ar­flokks­ins, hjá RÚV í hádeg­inu. Þar sagði Karl að Sig­mundur Davíð hefði ekki borið hótun sína um að rjúfa þing og boða til kosn­inga, sem hann setti fram í stöðu­upp­færslu á Facebook-færslu í morgun, undir þing­flokk­inn. „Hann hefði kannski átt að segja þing­flokknum frá þessu fyrst,“ sagði Karl.

Forsætisráðherra einangraður

Þingmenn Sjálf­stæð­is­flokks­ins hafa ekki viljað styðja Sigmund Davíð til áfram­hald­andi setu sem for­sæt­is­ráð­herra opin­ber­lega en hafa heldur ekki viljað segj­ast vilja afsögn hans fyrr en Bjarni hefði haft tíma til að funda með honum. Það gerð­ist í morgun, nokkrum klukku­tímum eftir að hafa komið aftur til lands­ins frá Banda­ríkj­unum. Nokkuð ljóst var orðið í gær að Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn ætl­aði sér ekki að styðja Sigmund Davíð áfram í stól for­sæt­is­ráð­herra. Það kom ber­sýni­lega fram í sam­tölum við þá. Auk þess fjar­aði hratt undan stuðn­ingi við hann innan Fram­sókn­ar­flokks­ins þegar leið á dag­inn, og mót­mælin á Aust­ur­velli ágerð­ust. Þar mættu alls á milli 15-20 þús­und manns í gær, og kröfð­ust þess að Sig­mundur Davíð myndi víkja. Svo virt­ist vera sem allir, jafnt sam­herjar og and­stæð­ingar Sig­mundar Davíðs í póli­tík, almenn­ingur og fjöl­miðlar væru búnir að átta sig á því að dagar hans sem for­sæt­is­ráð­herra væru taldir. Þ.e. allir nema hann sjálfur og mjög þröngur hópur í kringum hann.

Í morgun mætti Sig­mundur Davíð hins vegar kok­hraustur í við­tal í morg­un­þátt Bylgj­unnar og sagði rík­is­stjórn­ar­sam­starfið ekki hanga á blá­þræði. Síðan fór hann til fundar með Bjarna Bene­dikts­syni og þá breytt­ist allt. For­sæt­is­ráð­herra ákvað í kjöl­farið, einn og án sam­ráðs við þing­flokk sinn eða sam­starfs­flokk, að boða þing­rof ef rík­is­stjórn undir for­sæti hans yrði ekki studd af þing­mönnum Sjálf­stæð­is­flokks­ins. Í kjöl­farið ók hann til Bessa­staða og krafð­ist þess af for­seta lands­ins að hann und­ir­rit­aði plagg sem veitti honum heim­ild til að rjúfa þing og boða til kosn­inga. Því hafn­aði for­set­inn, með þeim rökum að Sigmundi Davíð hefði ekki tek­ist að sann­færa sig um að Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn væri þess­ari ráða­gerð fylgj­andi.