Byrjað var að leggja Hildi Odds­dóttur í ein­elti þegar hún var 12 ára. Lífsleið hennar hefur verið þyrnum stráð, en nú vill hún gefa af sér og hjálpa öðrum.

„Þá kom ný stelpa í skól­ann sem fór að bera út sögur um mig. Hún þekkti mig ekki neitt en hún stjórn­aði ein­elt­inu,“ segir Hildur. „Það var farið að stríða mér og ég var tekin fyrir en ég er les­blind og var með námsörð­ug­leika og barna­floga­veiki. Ég fór að finna fyrir þung­lynd­is­ein­kennum, meðal ann­ars út af ein­elt­inu, en ég hafði aldrei lent í slíku áður. Sjálfs­traustið brotn­aði. 

Ég fór til náms­ráð­gjafa og var send í ung­linga­at­hvarfið þegar ég var 13 ára þar sem voru krakkar sem höfðu lent út af spor­inu eða orðið fyrir ein­elti. Þar kynnt­ist ég mínum bestu vin­konum og erum við búnar að vera bestu vin­konur í yfir 20 ár.“

Var komin niður í 42 …