11. júlí 2026 Lilja Hafdís Óla­dóttir á Merki á Jökuldal líður best í óbyggðum og stendur vakt­ina í Sænauta­seli, þar sem hún tekur á móti gestum með nýbök­uðum lummum. Eftir frá­fall móð­ur­innar var hún komin í hús­mæðra­hlut­verk fimmtán ára gömul, auk þess að sinna bústörfum. Rúmlega tví­tug varð hún móðir en gaf barnið til ætt­leið­ingar. Seinna eign­að­ist hún annað barn. Nú líður henni best úti í nátt­úr­unni og í kringum dýrin, enda rollu­hvísl­ari sem var eitt sinn bjargað af hesti og getur séð í niða­myrkri.

4. júní 2026 Þegar Margrét Ísaks­dóttir flutti frá Hvera­gerði ákvað hún að njóta menn­ing­ar­lífs­ins í borg­inni.

23. maí 2026 Gunnar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hefur skrifað ljóð og smá­sagna­safn. Áföllin hafa mótað líf hans. Ellefu ára gam­all horfði hann á föður sinn deyja, 21 árs missti hann móður sína og fyrir þremur árum lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­sonur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uður á lit­inn? eru ljóð skrifuð í minn­ingu litla drengs­ins. Eftir frá­fall hans leit­aði Gunnar í kirkj­una.

9. maí 2026 Jónas Kwei Ting Sen segir skoðun sína umbúða­laust og við­ur­kennir að sjá stundum eftir því sem hann hefur skrifað. Nafn kín­versks afa hans, Kwei Ting, merkir „hinn heið­ar­legi“ og það hefur Jónas ætíð að leið­ar­ljósi. Að baki bein­skeyttri ímynd býr saga sem fáir þekkja til fulls. Snemma á lífs­leið­inni brill­er­aði hann sem píanó­leik­ari og tón­skáld, en á bak við tón­list­ina er saga af ein­elti og botn­lausri sorg, stór­brotnum ævin­týrum og and­legri leit sem hefur farið með hann um djúpa dali, í dul­speki, hug­leiðslu og að lokum í faðm kaþ­ólsku kirkj­unnar.

18. apríl 2026 Fjórir ein­stak­lingar sem unnið hafa mis­mun­andi kyn­lífs­vinnu á Íslandi segja þörf á að breyta lögum og laga við­horf sam­fé­lags­ins. Ein­angrun fólks sem vinnur slíka vinnu sé hættu­leg. Í dag hafa þau komið upp sínu eigin tengsla­neti til að styðja hvert annað og passa upp á öryggi og mann­rétt­indi kyn­lífs­verka­fólks og þolenda vændis.

4. janúar 2026 Þórdís Hólm Fil­ips­dóttir er dóttir rit­höf­undar og mynd­list­ar­manns og í upp­eld­inu skiptu orð miklu máli. Skrif eru hluti af líf­inu, sem er eins og mynd­rænt ljóð, þar sem skipt­ast á skin og skúrir. Áhrif seinni heims­styrj­ald­ar­innar mót­uðu fjöl­skyldu­sög­una, hún leit­aði ung út í heim og flutti seinna með ung­barn og ung­lings­dóttur til Afríku. Strax í æsku lærði hún að lifa utan rammans og stundar nú heild­rænar lækn­ingar.

3. janúar 2026 Linda Þor­valds­dóttir er húsa­mál­ari sem málar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vakið athygli á lóð­inni hennar. Undir niðri kraumar þung­lyndi sem hefur fylgt henni alla tíð. Sorgina þekkir hún, eftir að hafa misst systur sína en í fyrra lést barns­faðir hennar þegar hann féll ofan í sprungu í Grinda­vík. Eftir kulnun hóf hún störf hjá Kirkju­görðum Reykja­víkur.

26. desember 2025 Bryndís Sig­urð­ar­dóttir hefur búið á Hrafn­istu í Reykja­nesbæ í átta ár og ver aðfanga­dags­kvöldi með fjöl­skyldu­með­limum, en vill ann­ars vera heima yfir jóla­há­tíð­ina. Þar sé vel hugsað um heim­il­is­fólk. „Mér finnst ógur­lega gott að jólin séu lág­stemmd. Manni verður að líða vel.“