Kristrún í formannsframboð: „Samfylkingin þarf að ná virkari tengingu við venjulegt fólk“

„Ég hef tekið ákvörðun. Ég hef ákveðið að gefa kost á mér og bjóða mig fram til for­manns í Sam­fylk­ing­unni, jafn­að­ar­manna­flokki Íslands.“ Þetta sagði Kristrún Frosta­dóttir, þing­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, á opnum fundi í Iðnó sem hún boð­aði til og hófst klukkan 16 í dag.

Í ræðu sinni sagð­ist hún ætla að leggja áherslu á kjarna­málin í jafn­að­ar­manna­stefn­unni. Þau séu hús­næð­is­mál, heil­brigð­is­mál, sam­göngur, góð atvinna og kjör fólks.

[links]Það sé lyk­ill­inn að breið­ari og stærri flokki og trú­verð­ug­leika. „Við eigum enga ann­arra kost á völ að mínu mati, því vand­inn sem við stöndum frammi fyrir er þessi: Kannanir hafa sýnt að kjós­endur eiga erfitt með að festa hönd á það fyrir hvað Sam­fylk­ingin stendur. Ég vil að það sé alveg á hreinu fyrir hvað flokk­ur­inn stendur og af hverju hann á erindi við fólkið í land­inu.“

Það muni þurfa sjálfs­traust og aga til að ein­beita sér að kjarna­málum, frekar en að týn­ast í fínni blæ­brigðum þjóð­mála­um­ræð­unnar. „Þetta verður að birt­ast í okkar verk­lagi. Og þetta þarf að birt­ast í því hvernig við tölum við fólk, hvernig tengj­umst ósköp venju­legu fólki. Trú­verð­ug­leiki okkar byggir nefni­lega á því að fólk tengi við okkur. Og ég ætla að leyfa mér að segja það eins og ég sé það: Sam­fylk­ingin þarf að ná virk­ari teng­ingu við venju­legt fólk á Íslandi, hinn almenna launa­mann. Og það verður ekki gert öðrum hætti en maður á mann. Það er hægt að vera vel les­inn, í reglu­legu sam­bandi við sér­fræð­inga, flytja öfl­ugar ræður á þingi og skrifa fjöld­ann allan af greinum í blöðin. En eina leiðin til að kynn­ast fólk­inu í land­inu, sækja stuðn­ing­inn og inn­blástur fyrir þing­starfið, sem fyrir jafn­að­ar­mann á þingi er starf í þágu fólks­ins, er forð­ast það að ein­angra sig og mæta ein­fald­lega fólki. Nákvæm­lega þar sem það er, taka því eins og það er, og hlusta.“

Meiri samkennd, minni einstaklingshyggja

Kristrún sagði að hún gæti ekki ímyndað sér meiri heiður en að leiða flokka jafn­að­ar­manna, og að hún gerði sér fulla grein fyrir þeirri ábyrgð sem því fylgir.

[adspot]Hún væri þó ekki að bjóða sig fram til for­ystu nema að því að hún telur sig vita að hægt sé að stjórna land­inu betur en nú sé gert. Áratugur óbreytts stjórn­ar­fars væri lið­inn, og annar slíkur mætti ekki líða. Tími væru kom­inn á nýja kyn­slóð og nýju teg­und for­ystu. „Við verðum að fara að byggja meira á sam­stöðu og sam­kennd í póli­tík­inni, fyrir sam­fé­lagið. Við þurfum á sam­stöðupóli­tík að halda því ofurá­herslan und­an­farin ár á ein­stak­lings­hyggj­una, hún gerir okkur ekki gott. Við verðum að hugsa hlut­ina á breið­ari grunni.“

Kristrún vill gera Sam­fylk­ing­una að afli í stjórn­málum sem veiti efna­hags­málum trú­verð­uga for­ystu. Þannig sé hægt að bjóða fram trú­verð­ugan val­kost við efna­hag­spóli­tík rík­is­stjórnar Katrínar Jak­obs­dóttur sem bitnað hafi á vel­ferð­ar­þjón­ustu í land­inu.

Jafnaðarmenn þurfi að stunda jákvæða pólitík

Kristrún sagði að jafn­að­ar­menn eigi að stunda jákvæða póli­tík og tala fyrir lausnum á áskor­unum sem þeir standi frammi fyrir. „Það er spilað mikið inn á póli­tík óhjá­kvæmi­leika þessa dag­ana hér á landi. Af orð­ræðu ráða­manna mætti halda að sé ein­fald­lega ekki hægt að gera betur í hús­næð­is­málum, heil­brigð­is­málum, sam­göngum, gagn­vart fólki sem reiðir sig á almanna­trygg­ingar. En fólkið í land­inu veit að það er hægt að leysa þessi mál, og fólk treystir sér til þess, þetta heyri ég í sam­tölum um allt land. Það er skortur á jákvæðri póli­tík og fólki í póli­tík sem er með jákvæð­ari hug­myndir um fram­tíð­ina – að fólk upp­lifi að þetta sé í okkar höndum. Þessa umræðu, þessa jákvæðu póli­tík eigum við jafn­að­ar­menn auð­vitað að leiða.“

Því þurfi að sam­ein­ast um full­fjár­magnað heil­brigð­is­kerfi, að ríkið taki ábyrgð á hús­næð­is­mark­aðnum, sam­ein­ast um að fólk á lágum tekjum og ungt fólk beri ekki hit­ann og þung­ann af verð­bólg­unni, sam­ein­ast um að styrkja almanna­þjón­ust­una og grunn­inn­viði sam­fé­lags­ins um land allt og sam­ein­ast um að verð­mæta­sköpun byggi á fram­lagi margra þátta.

Þyngsli, neikvæðni og úrræðaleysi í núverandi stjórnarfari

Undir lok ræðu sinnar sendi Kristrún út ákall til jafn­að­ar­manna í land­inu og hvatti þá til að koma með í það verk­efni sem væri framundan. „Því jafn­að­ar­menn þurfa að kom­ast til áhrifa við stjórn lands­ins. Það kemur ekk­ert annað til greina“

Hún sagði að end­ur­vekja þyrfti von og trú fólks á að það sé hægt að ​​breyta og reka sam­fé­lagið betur, þannig að það virki sem best fyrir sem flesta. Núver­andi stjórn­ar­far, sem hafi ein­kennt landið í ára­tug, beri í auknum mæli með sér þyngsli og nei­kvæðni og úrræða­leysi. „For­ystu­menn rík­is­stjórn­ar­innar telja fólki ítrekað trú um að það sé ekki hægt að gera hlut­ina öðru­vísi. Það stendur ekki á fólk­inu sem hér býr að leysa stór sam­fé­lags­leg verk­efni, heldur á stjórn­mála­mönnum að trúa á sam­taka­mátt fólks. Það er ein­fald­lega þannig að stærstu áskor­anir okkar tíma verða aðeins leystar með sam­stöðu fólks­ins í land­inu og þar þarf rík­is­stjórn að veita for­ystu. Ala á ábyrgð gagn­vart sam­borg­ur­unum.“

„Þurfum að draga línu í sandinn“

Kristrún sagði að það væri gíf­ur­lega jákvætt að verða vitni að efn­is­legri vel­gengni margra hér á landi. En að sama skapi væri mik­il­vægt að gleyma því ekki að það væri sam­fé­lagið hér í heild sem hafi staðið við bakið á fólki sem skarar fram úr. „Það fer eng­inn neitt einn. Sama á við um fyr­ir­tæki sem skara fram úr í íslensku sam­fé­lagi. Að baki þeirra liggur fjöld­inn allur af fólki sem hefur unnið að sam­fé­lags­gerð sem styrkir for­sendur umræddra fyr­ir­tækja til að sækja fram. Það eiga ekki allir að vera eins, og útkoma fólks getur verið mis­jöfn. En ábyrgðin á góðu sam­fé­lagi er allra. Breiðu bökin þurfa að finna til ábyrgðar og vera stolt af fram­lagi sínu til sam­fé­lags­ins. Við þurfum að draga línu í sand­inn um hvað við munum ekki líða og leggja af mörkum til sam­eig­in­legra sjóða til að tryggja fólki gott líf, þora að beita rík­inu í þágu fólks­ins.“