Eftir þingkosningar vorið 2009 var Guðmundur Steingrímsson alþingismaður í svolítið sérkennilegri stöðu.
Hann hafði verið varaþingmaður Samfylkingarinnar kjörtímabilið 2007–2009. Líka aðstoðarmaður borgarstjóra og aldavinar síns, Dags B. Eggertssonar, í skrautlegu meirihlutasamstarfi í Reykjavík.
Sá síðarnefndi hafði raunar líka skrifað ævisögu Steingríms Hermannssonar, föður Guðmundar.
Sem varaþingmaður Samfylkingarinnar hafði Guðmundur haft lítið að gera. Eiginlega ekki neitt, fyrir utan fjóra daga haustið 2007.
Þangað til. Þangað til. Og þá var það ekkert smá.
Guðmundur settist nefnilega á þing í fjarveru Katrínar Júlíusdóttur 6. október 2008, daginn sem Geir H. Haarde bað guð að blessa Ísland. Á þingi var hann í tvær vikur, þær hinar sömu og hér fór allt fjandans til, Landsbankinn féll, sett voru neyðarlög, Bretar virkjuðu gegn Íslendingum hryðjuverkalög, Kaupþing féll og krónan var lögð inn á gjörgæzludeild, svo aðeins fátt sé nefnt um þessa atburða- og örlagaríku daga.
Óhætt er að …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Ýttu á + við höfund, fréttamál eða greinaröð til að fylgja því og fá tölvupóst þegar eitthvað nýtt kemur, einn á dag í mesta lagi. Því sem þú fylgir stjórnarðu á Minni síðu.
ACD-ríkisstjórnin
„Fáránleika-raunsæi eða raunsæislegur fáránleiki“
Ráðherra braut lög þegar hann setti rektor án auglýsingar
Unnu náið með hæstaréttardómurunum meðan þeir dæmdu Arnfríðarmál
Þorsteinn: Jafnvel enn alvarlegra en málið sem varð síðustu ríkisstjórn að falli
Frumgjöld verða 35 milljörðum hærri á næsta ári heldur en fyrri ríkisstjórn stefndi að
Athugasemdir