„Hér á Gasa, þar sem þján­ing­um lýk­ur aldrei og stríð­ið held­ur áfram þrátt fyr­ir að full­yrt sé að því sé lok­ið, þagna hljóð herflug­véla og njósna­flug­tækja aldrei á himn­in­um,“ skrif­ar Israa Sa­ed frá Gaza. „Ég er bara venju­leg mann­eskja og er far­in að þjást af djúpri þreytu vegna þessa sára veru­leika.“

Of­beldi er ekki ein­fald­lega dul­bú­ið sem klám held­ur er of­beld­ið sjálft orð­ið hluti af þeirri vöru sem er seld. Af­mennsk­un kvenna í klámi er raun­veru­leg og birt­ing­ar­mynd valda­ó­jafn­væg­is sem nær langt út fyr­ir klámiðn­að­inn sjálf­an.

Ís­lensku bank­arn­ir græða nærri tvö­falt meira á hverri lán­aðri krónu en evr­ópsk­ir bank­ar. Há­ir stýri­vext­ir Seðla­bank­ans juku hagn­að­inn, en bjuggu hann ekki til. Skýr­ing­in ligg­ur í þrennu: að­eins þrír stór­ir bank­ar skipta mark­aðn­um á milli sín, verð­tryggð lán færa verð­bólgu­áhætt­una frá bönk­un­um yf­ir á heim­il­in, og krón­an lok­ar land­inu fyr­ir sam­keppni að ut­an. Töl­urn­ar stand­ast skoð­un og spurn­ing­arn­ar sem þær vekja gera það líka.