„Ég hef aldrei, aldrei, kynnst viðlíka óheiðarleika, virðingarleysi og lygum af hálfu fjölmiðlamanna“

„Ég hef aldrei, aldrei, kynnst við­líka óheið­ar­leika, virð­ing­ar­leysi og lygum af hálfu fjöl­miðla­manna gagn­vart við­mæl­endum eða starfs­fólki eins og SVT og Jóhannes Krist­jáns­son sýndu af sér í þessu til­felli. Satt að segja á ég erfitt með að finna annað eins dæmi í lífi mínu almennt um fólk sem hefur sýnt af sér hegðun sem kemst í hálf­kvisti við þetta,“ skrifar Jóhannes Þór Skúlason, aðstoð­ar­maður Sig­mundar Davíðs Gunn­laugs­sonar, for­manns Fram­sókn­ar­flokks­ins, í löngum pistli sem hann birti á vef­síðu sinni í dag.

Þar fjallar hann um sam­skipti sín við Jóhannes Kr. Krist­jáns­son hjá Reykja­vik Media og sjón­varps­menn hjá sænska rík­is­sjón­varp­inu í aðdrag­anda hins fræga við­tals í ráð­herra­bú­staðnum sem varð Sigmundi Davíð að falli síð­asta vor.

Greinir Jóhannes frá því að í byrjun mars hefði hann fengið sím­töl og tölvu­pósta frá Jóhann­esi Kr. þar sem óskað var eftir við­tali við for­sæt­is­ráð­herra fyrir sænska rík­is­sjón­varpið. „Jóhannes kynnti sig sem milli­göngu­að­ila og það stað­festu Svíarnir.  Það var lygi,“ skrifar Jóhannes Þór og bætir við: „Í kjöl­farið sendi Sven Bergman til mín yfir­lit um hvað SVT vildi ræða í við­tal­inu. Þar var vel útli­stað að þeir vildu fjalla um sænska hús­næð­is­mark­að­inn og heyra um reynslu Íslend­inga í því efni, upp­bygg­ingu eftir efna­hags­hrunið og hversu vel Ísland væri búið undir aðra nið­ur­sveiflu. Þá hefðu þeir áhuga á að heyra af bar­áttu for­sæt­is­ráð­herra gegn Icesave og kröfu­höfum föllnu bank­anna. Allt í þessum sam­skiptum var líka lygi.“

Full­yrðir Jóhannes að óheið­ar­leik­inn hafi haldið áfram eftir að við­tal­inu lauk. „Þá ræddi ég við þá báða, bað um skýr­ingar á þess­ari hegðun (sem lítið var um) og óskaði skýrt eftir því að þeir hættu að mynda það sam­tal enda hafði ég ekki sam­þykkt að vera í mynd eða við­tali. Eftir að Bergman sam­þykkti það sá ég að mynda­töku­maður þeirra hélt áfram að mynda og ég þurfti að krefj­ast þess sér­stak­lega til að hann hætti loks, mjög fýldur á svip, eins og ég hefði tekið af honum sleikjó,“ skrifar hann.

Í nið­ur­lagi pistils­ins við­ur­kennir Jóhannes að fólk sem vinni við stjórn­mál sé ekki óskeik­ult. „Ég er það sann­ar­lega ekki og geri fullt af mis­tökum sem ég reyni að læra af, biðj­ast afsök­unar á og bæta mig. En fólk sem vinnur við fjöl­miðla er það ekki heldur. Þegar ég hef nefnt yfir­lýs­ingu end­ur­skoð­enda KPMG um skatt­greiðslur hef ég merki­lega oft heyrt frétta­menn segja eitt­hvað á þá leið að það sé lítið mark tak­andi á því, ég verði að gera mér grein fyrir því að öll end­ur­skoð­enda­stéttin hafi beðið afhroð í hrun­inu. Það þykir mér nokkuð djörf stað­hæf­ing. Og mér hefur flogið í hug þegar þetta er nefnt við mig að ef þetta eru rökin sem fjöl­miðla­fólk tekur sér í munn til að afskrifa trú­verð­ug­leika heillar stéttar manna og neita að taka mark á því sem þeir senda frá sér, ættu þeir sömu mögu­lega að staldra við og líta í eigin barm og fletta upp köfl­unum um fjöl­miðla í Rann­sókn­ar­skýrslu Alþingis um hrunið. Við höfum nefni­lega öll gott af að bæta okkur.“

Hér má lesa pistil­inn í heild.