Gagnrýni

Að rækta garðinn okkar

Ómet­an­legt er að hafa leik­hús og leik­hópa út á landi sem þora að taka áhætt­ur bæði í leik­rita­vali og túlk­un. Birtíng­ur er kannski mis­góð sýn­ing en það sem sit­ur eft­ir er hversu við­eig­andi þetta ríf­lega tvö hundruð og fimm­tíu ára gamla verk er í dag.

Að rækta garðinn okkar
Mynd: Auðunn Níelsson
Birtist fyrir 2 mánuðum.
Leikhús

Birtíng­ur

Höfundur Voltaire
Leikstjórn Bergur Þór Ingólfsson
Leikarar Níels Thibaud Girerd, Sólveig Guðmundsdóttir, Hólmfríður Hafliðadóttir, Urður Bergsdóttir og Hjalti Rúnar Jónsson

Þýðing, leikgerð og söngtextar: Bergur Þór Ingólfsson Tónlist: Þorvaldur Bjarni Þorvaldsson Leikmynd: Sigríður Sunna Reynisdóttir Búningar: Björg Marta Gunnarsdóttir Hár og föðrun: Harpa Birgisdóttir Lýsing: Lárus Heiðar Sveinsson Hljóðhönnun: Gunnar Sigurbjörnsson Myndefni til vörpunar: Petr Hloušek

Leikfélag Akureyrar í samvinnu við Sinfóníuhljómsveit Norðurlands
Niðurstaða:

Metnaðarfull sýningin sem hittir ekki alveg í mark en er vonandi merki um spennandi leikhústíma norðan heiða.

Gefðu umsögn

Er allt eins og það á að vera? Er mannkynið óbreytanlegt? Höfum við ekki getu til að vera annað en eigingjörn, svikul, ofbeldisfull og siðblind? Miðað við ástand heimsins virðist svarið borðliggjandi. Einmitt þessum spurningum velti Voltaire fyrir sér í háðsdeilunni Birtíngi (Candide, ou l'Optimisme) sem kom út árið 1759. Næstum því þrjú hundruð árum seinna grípur Leikfélag Akureyrar þessar spurningar á lofti enda eru þær alveg jafn viðeigandi í dag því ekkert nýtt er undir sólinni. 

Níels Thibaud Girerd leikur Birtíng, ungan og einfaldan mann sem skolast á milli heimsálfa leiddur áfram af tilfinningu sem hann telur vera ást. Á ferð sinni um heimsins horn kynnist hann allskonar fólki, sem vill honum yfirleitt eitthvað illt, og lendir í ótrúlegum ævintýrum, yfirleitt fremur hörmulegum. Snúið er að leika einfeldning, hvað þá í slíkri prakkarasögu þar sem lítið virðist á hann fá nema endurtekni missirinn á hans heittelskuðu. Níels tekst ágætlega …

Kjósa
3
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
4
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
3
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.
Í minningu afastráksins
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið undanfarið ár

Loka auglýsingu