Er allt eins og það á að vera? Er mann­kynið óbreyt­an­legt? Höfum við ekki getu til að vera annað en eig­in­gjörn, svikul, ofbeld­is­full og sið­blind? Miðað við ástand heims­ins virð­ist svarið borð­liggj­andi. Einmitt þessum spurn­ingum velti Voltaire fyrir sér í háðs­deil­unni Birtíngi (Candide, ou l'Optim­isme) sem kom út árið 1759. Næstum því þrjú hund­ruð árum seinna grípur Leik­fé­lag Akur­eyrar þessar spurn­ingar á lofti enda eru þær alveg jafn við­eig­andi í dag því ekk­ert nýtt er undir sól­inni. 

Níels Thibaud Girerd leikur Birtíng, ungan og ein­faldan mann sem skol­ast á milli heims­álfa leiddur áfram af til­finn­ingu sem hann telur vera ást. Á ferð sinni um heims­ins horn kynn­ist hann alls­konar fólki, sem vill honum yfir­leitt eitt­hvað illt, og lendir í ótrú­legum ævin­týrum, yfir­leitt fremur hörmu­legum. Snúið er að leika ein­feldn­ing, hvað þá í slíkri prakk­ara­sögu þar sem lítið virð­ist á hann fá nema end­ur­tekni miss­ir­inn á hans heittelsk­uðu. Níels tekst …