Elísabet Jök­uls­dóttir er óðum að verða eitt mest aðlag­aða skáld íslenskra sviðs­lista það sem af er þess­ari öld en sviðs­verk byggð á skrifum hennar hafa verið mjög áber­andi und­an­farin ár. Má þar helst nefna ein­leik­inn Sakn­að­arilm í Þjóð­leik­hús­inu, sýn­ing­una Inn­kaupa­pok­ann í Borg­ar­leik­hús­inu, leik­ritið Blóðugu kan­ín­una í Tjarn­ar­bíó og nú síð­ast kamm­eróp­er­una Ástin ein tauga­hrúga: Enginn dans við Ufsa­klett sem sviðs­lista­hóp­ur­inn Spindrift Theatre frum­sýndi í Tjarn­ar­bíói síð­ast­liðna helgi. Verkið er byggt á sam­nefndri ljóða­bók Elísa­betar sem vakti mikla athygli þegar hún kom út árið 2014 og var meðal ann­ars til­nefnd til Bók­mennta­verð­launa Norð­ur­landa­ráðs. Ástin ein tauga­hrúga er í senn kraft­mikil, slá­andi og óhugn­an­lega hvers­dags­leg frá­sögn konu sem er föst í ofbeld­is­sam­bandi. Það sama verður ekki sagt um aðlögun Spindrift Theatre af bók­inni.

Leik­stjór­inn Bergdís Júlía Jóhanns­dóttir fer þá leið að ein­blína á hið kómíska og kald­hæðna í ljóðum Elísa­betar en skilur að mestu undan það sem gerir ljóða­bók­ina svo slá­andi; hvers­dags­legu …