Vestfirskar hagamýs á heimsmælikvarða

Í birki­skógi undir Dynj­and­is­heiði á Vest­fjörðum er hópur vís­inda­manna á músa­veiðum. Stofn hagamúsa þar er sá þétt­asti á land­inu þótt um nyrsta búsvæði teg­und­ar­innar á heims­vísu sé að ræða. Slíkt fer í raun þvert á nátt­úru­fræðin. „Ég held að það sé heims­við­burður,“ segir vist­fræð­ingur.

Vestfirskar hagamýs ögra náttúruvísindunum
Vest­firskar haga­mýs ögra nátt­úru­vís­ind­unum Hagamýs fyrir vestan hafa það mjög gott þrátt fyrir að vera á útbreiðslu­mörkum teg­und­ar­innar. Slíkt er í raun þvert á fræðin. Mynd: Golli

Það er skýj­aður haust­dagur á Dynj­and­is­heiði. Sept­em­ber er í þann mund að hleypa októ­ber að og gróð­ur­inn er far­inn að und­ir­búa sig fyrir kald­ari tíma. Ægifagrir gulir, rauðir og app­el­sínugulir litir taka við af gráum skýjum þegar við keyrum niður í Dynj­andis­vog og Gyrð­is­foss og Dynjandi sýna krafta sína sem hafa magn­ast með aðstoð rign­ing­ar­innar síð­ustu daga. Í veg­kant­inum er svartur jeppi Nátt­úru­stofu Vest­fjarða lagður. Inni í bílnum sitja þrír vís­inda­menn í lit­ríkum polla­göllum í hádeg­ispásu að borða nesti. Þau eru á músa­veiðum.

Músa­veiðarHagamúsum þykir gott að vera í skóg­lendi þar sem þær borða fræ af trjám.

Á Íslandi er að finna tvær músa­teg­undir: haga­mús og húsa­mús. Hagamúsin er eina nag­dýra­teg­undin sem lifir villt í íslenskri nátt­úru. „Hún heitir Apodemus sylvaticus á lat­ínu, sem þýðir í raun að hún sé skóg­ar­mús fremur en haga­mús,“ útskýrir Christopher Long, vist­fræð­ingur hjá Nátt­úru­stofu Vest­fjarða, en lat­neska orðið sylvaticus …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið undanfarið ár