„Orð geta drepið en það getur þögnin líka gert,“ segir Haraldur Már Haraldsson, „þegar þú reynir að halda inni öllum sársaukanum.“ Sársaukinn finnur alltaf sinn farveg. Ungur var hann farinn að sækja í áhættuhegðun. Stundum þarf ekki nema eitt augnablik til og ekkert verður aftur samt. Haraldur var sautján ára þegar hann var eitthvað að metast við vini sína, með kappakstri. Þeir voru tveir í bílnum þegar hann missti stjórnina. Besti vinur hans lifði ekki af.
Eftir stóð Haraldur Már fullur sjálfshaturs og skammar. „Morðingi“, var kallað á eftir honum og annað álíka sárt. Orðin stungu, vegna þess að þau staðfestu það sem hann hugsaði sjálfur. Leiðin þaðan var löng en með mikilli vinnu tókst honum á endanum að rísa aftur upp og ná undir sig fótunum.
Æska í skugga óöryggis
Haraldur ólst upp á Akranesi, þar sem hann bjó með foreldrum sínum og þremur systkinum. Þó …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.






















Athugasemdir