Tæpur helm­ingur mann­kyns dregur fram lífið á minna en 5,50 doll­urum á dag, eða sem nemur 890 íslenskum krónum (kaup­mátt­ar­jöfn­uðum). Komið hefur bakslag í bar­átt­una gegn sára­fá­tækt á und­an­förnum árum, en með sára­fá­tækt (e. extreme poverty) er vísað til þess að lifa á minna en 1,90 doll­urum á dag. Samkvæmt gögnum Alþjóða­bank­ans gengur nú helm­ingi hægar að vinna gegn slíkri fátækt en árið 2013 og fer sára­fá­tækt bein­línis vax­andi í Afríku sunnan Sahara-eyði­merkur. 

Í nýlegri skýrslu Oxfam um ójöfnuð og fátækt í heim­inum er bent á að ein meg­in­á­stæða auk­innar fátæktar sé ójöfn­uður auðs og tekna. Samkvæmt World Inequality Report frá 2018 sem gefin er út af rann­sókn­ar­stofn­un­inni World Inequality Lab runnu 15 sent hvers doll­ara sem heims­byggðin vann sér inn á tíma­bil­inu 1980 til 2016 til fátæk­ustu 50 pró­senta mann­kyns meðan rík­asta 1 pró­sentið fékk 27 sent af hverjum doll­ara í sinn hlut. 

Fólki sem dregur fram lífið á 1,90 doll­urum á dag hefur fækkað um hátt í einn og hálfan millj­arð frá 1981. Fræði­menn hafa þó gagn­rýnt 1,90 doll­ara við­miðið og bent á að 7,40 doll­arar á dag (1.195 íslenskar krónur) séu algjört lág­mark til að geta lifað sæmi­legu lífi og séð börnum sínum far­borða. Alls 70,8 pró­sent mann­kyns voru undir 7,40 doll­ara við­mið­inu árið 1981 en 58,1 pró­sent árið 2013 og má að miklu leyti rekja árang­ur­inn til gríð­ar­legs hag­vaxtar í Kína. Vegna fólks­fjölg­unar þýða þessar hlut­falls­tölur þó að um millj­arði fleiri lifa á minna en 7,40 doll­urum í dag en árið 1981.