Launamál Hörpu „siðlaus og svívirðileg“

Laun for­stjóra Hörpu, tón­listar- og ráð­stefnu­húss, hækk­uðu um 20% á svip­uðum tíma og starfs­mönnum var gert að taka á sig launa­lækkun. „Það eina sem ég get sagt er að þetta er sið­laust og sví­virði­legt,“ segir Ragnar Þór Ing­ólfs­son, for­maður VR. Starfs­menn höfðu leitað til stétt­ar­fé­lags­ins vegna máls­ins, en lítið var hægt að gera.

Stjórn Hörpu hækk­aði laun for­stjór­ans Svan­hildar Kon­ráðs­dóttur um 20% á síð­asta ári eftir að launa­mál hennar voru flutt undan kjara­ráði. Laun hennar eru nú 1.567 þús­und krónur á mán­uði. Um ára­mótin voru laun þjón­ustu­full­trúa lækkuð veru­lega á grund­velli nýrra samn­inga. Einn þjón­ustu­full­trúi sagði í við­tali við Frétta­blaðið að hann hefði sagt upp störfum þegar launa­hækkun for­stjór­ans varð opin­ber.

„Það er í sjálfu sér ekk­ert sem bannar þessum fyr­ir­tækjum að haga sér svona,“ segir Ragnar. „Að segja upp fólki og ráða það aftur á öðrum kjörum. En þetta er svo yfir­gengi­lega sið­laust að það hálfa væri nóg, sér­stak­lega í ljósi þess að for­stjór­inn er hækk­aður um 20% eða svo. Ef fyr­ir­tæki býður starfs­mönnum að ganga aftur inn í sömu störf á lægra kaupi, þá svo lengi sem kaupið er ekki lægra en kjara­samn­ingar kveða á um er lítið sem við getum gert.“

„Verðlauna forstjórann fyrir að ná niður launakostnaði“

Ragnar segir að málið hafi komið inn á borð VR á sínum tíma og athuga­semdir hafi verið gerðar við nýju samn­inga starfs­mann­anna. „En þetta mál allt saman er með því­líkum ein­dæmum og ólík­indum að það er alveg ótrú­legt að stjórn­endur og stjórnin hagi sér svona að verð­launa for­stjór­ann fyrir að ná niður launa­kostn­aði með þessum hætti,“ segir Ragnar.

Töluvert hefur verið fjallað um launa­hækk­anir for­stjóra und­an­farið, bæði hjá hinu opin­bera í gegnum kjara­ráð og hjá einka­fyr­ir­tækjum. Ragnar segir mál­efni Hörpu vera lýsandi fyrir þetta ástand. „Þegar kaupauk­arnir voru greiddir út í N1, þá voru þeir tengdir afkomu félags­ins, þannig að þeir fá kaupauka­greiðslur og bónusa fyrir að halda kaupi niðri og álagn­ingu uppi,“ segir Ragnar. „Þarna sé ég tæki­færi fyrir að setja eitt­hvað reglu­verk, því það er allt í lagi að borga bónusa og kaupauka svo lengi sem þeir nái yfir alla. Þannig er það víða í fyr­ir­tækjum í Skand­in­avíu að allir njóti ágóð­ans, en ekki bara örfáir.“