Opið bréf
Til forseta Rússneska sambandsríkisins
Frá forseta Úkraínu
Þegar þú komst til valda í Rússlandi fyrir meira en 26 árum litu margir í Úkraínu þig jákvæðum augum. Þannig var það. En það er nú liðin tíð.
Nú lítur yfirgnæfandi meirihluti Úkraínumanna jákvæðum augum á að langdrægir drónar okkar hafi heimsótt opnun ráðstefnu þinnar í Sankti Pétursborg, eftir að hafa flogið meira en 1.000 kílómetra. Eins og þú veist mætavel er sú vegalengd ekki takmörk getu okkar.
Á 26 ára valdatíð þinni hafa umræðuefnin í samskiptum Úkraínu og Rússlands gjörbreyst. Frá umræðum um viðskipti og önnur borgaraleg málefni hafa þjóðir okkar færst yfir í að ræða nánast eingöngu um árásir og manntjón.
Þú hefur varið næstum helmingi af 26 ára valdatíð þinni í Rússlandi í að heyja stríð gegn Úkraínu.
Hvað sem þú kannt að segja um NATO, landfræðipólitík eða rússneska tungu, þá er þetta stríð þitt persónulega val – stríð án raunverulegrar ástæðu. Þannig mun sagan minnast þess.
Þessi ár hefðu getað verið allt öðruvísi.
Við heyrum oft að þér líði vel með þetta stríð. Auðvitað ekki þegar kemur að öryggi bústaðar þíns í Valdaj eða hersýningu þinni í Moskvu. Þitt eigið líf er þér dýrmætt.
En nú sjáum við öll að Rússum er loksins farið að líða verr með þennan veruleika – með þá staðreynd að stríðið hefur sífellt neikvæðari afleiðingar fyrir Rússland.
Þeim líkar ekki við dróna okkar og flugskeyti.
Þeim líkar ekki við eldsneytisskort og stöðugt hækkandi verð.
Þeim líkar ekki við stöðugar takmarkanir.
Þeim líkar ekki við áform þín um að hefja aðra bylgju herkvaðningar til að víkka stríðið út á annað svæði í Úkraínu eða beita því gegn öðrum nágrannaríkjum Rússlands.
Þeim líkar ekki að enginn endir sé í sjónmáli á stríði þínu.
Já, þú getur enn neytt Rússa til að lifa svona. En auðlindir þínar eru að minnka verulega.
Þú munt ekki hafa næga peninga eða pólitískt fjármagn til að halda áfram að kaupa hollustu Rússa eins og þú hefur gert síðustu 26 ár.
Og við munum gera allt sem í okkar valdi stendur til að tryggja að heimurinn hjálpi til við að flýta fyrir þeirri stundu.
Eins og þér er sjálfum tamt að segja, „við þurfum að reikna dæmið“.
Í gær fékk ég skýrslu um manntjón hers þíns á vígstöðvunum í Úkraínu í maí. Enn og aftur fór talan yfir 30.000 rússneska hermenn sem létust eða særðust alvarlega. Við höfum haldið þessu stigi mánuð eftir mánuð og við höfum myndbandsupptökur sem staðfesta hvert einasta mannfall ykkar – þetta eru ekki innantómar fullyrðingar.
Við vitum að 63 prósent af mannfalli ykkar á vígvellinum eru látnir, en aðeins 37 prósent eru særðir. Á 21. öldinni hefur enginn her efni á slíku hlutfalli. Og hlutfall látinna mun halda áfram að aukast.
Það er ekki eins og við í Úkraínu höfum áhyggjur af örlögum rússneskra hermanna eftir allt sem stríð þitt hefur leitt yfir landið okkar.
En ég hef áhyggjur af Úkraínumönnum.
Við missum fólkið okkar og hvert mannfall er okkur sársaukafullt. Jafnvel þegar hlutfall úkraínsks mannfalls á móti rússnesku er eitt á móti fimm eða eitt á móti sex, skiptir það samt miklu máli.
Það skiptir líka máli að þú frestar reglulega, á nokkurra mánaða fresti, eigin frestum til að ná yfirráðum yfir héruðum okkar – sérstaklega Donetsk-héraði. Og þú munt ekki ná því á þessu ári heldur.
En við í Úkraínu viljum ekki varanlegt stríð. Við vitum mætavel að líf án stríðs er óendanlega betra. Og við viljum ná því.
Ég er sannfærður um að meirihluti Rússa myndi einnig bregðast jákvætt við þessu – og þú veist það.
Margir trúðu ekki að Úkraína gæti staðist svo lengi. Þú trúðir því ekki. Og þeir sem ráðlögðu þér trúðu því ekki heldur. Það voru mistök.
Þú bjóst ekki við allsherjar andspyrnu frá Úkraínu og þú sást ekki fyrir að hlutirnir myndu ganga svona langt. Samt erum við öll hér – á fimmta ári þessa allsherjarstríðs.
Ekki vera hræddur við að velja leiðina út úr þessu stríði. Það er það helsta sem krafist er af þér núna.
Úkraína hefur varðveitt sjálfstæði sitt. Og hún mun varðveita það. Þrátt fyrir allar spár um hið gagnstæða.
Við höfum sameinað marga um allan heim til að standa með Úkraínu og gegn þér. Við fundum vopnin og fjármögnunina sem við þurftum.
Við fáum stuðning. Þú færð refsiaðgerðir. Og þetta mun halda áfram þar til réttlæti fyrir Úkraínu næst fram – það réttlæti sem við leitum og það réttlæti sem hægt er að ná..
Við munum ekki leyfa þeim að ná sínu fram sem reyna að sannfæra ykkur um að verulega verði slakað á refsiaðgerðum gegn Rússlandi og að stuðningur við Úkraínu verði verulega skertur, án nokkurra marktækra breytinga á afstöðu ykkar gagnvart Úkraínu. Dæmi Orbans sýnir hvernig þeir sem velja að hjálpa Rússlandi í stríði sínu gegn okkur enda með skömm.
Úkraína hefur þolað harða vetur á meðan þið reynduð að eyðileggja orkukerfi okkar. Við stóðum staðföst – og jafnvel í myrkrinu var seigla Úkraínumanna óskert.
Við færðum stríðið yfir á ykkar landsvæði og þið hefðuð ekki ráðið við það án hjálpar Norður-Kóreu. Þið eruð fyrsti valdhafi Rússlands sem leitar til Pyongyang eftir aðstoð.
Og í dag eruð þið algjörlega háð Kína – einnig í fyrsta sinn í sögu Rússlands.
Þið trúðuð því að Úkraínumenn hefðu ekki styrk til að verja sig. Samt hjálpar fólkið okkar í dag samstarfsaðilum okkar í Mið-Austurlöndum og við Persaflóa að byggja upp eigin varnir.
Þið vonuðust eftir innri ólgu í Úkraínu. Þess í stað voru það ykkar eigin hersveitir sem gerðu uppreisn gegn ykkur. Hinn 23. júní verður enn eitt ártíðarafmæli þess atburðar og þögn mun ekki afmá þá staðreynd úr sögunni.
Og nú eruð það þið sem ykkar eigin embættismenn, kaupsýslumenn og áróðursmeistarar horfa á með augljósri þreytu. Heimurinn sér það.
Heimurinn er ekki orðinn þreyttur á Úkraínu, eins og þið vonuðust lengi eftir. En það er vaxandi þreyta á Rússlandi – jafnvel meðal þeirra í heiminum sem hjálpa ykkur að sniðganga refsiaðgerðir og halda efnahag ykkar á floti.
Þið getið ekki annað en tekið eftir því. Eftir 26 ár við völd er aldurinn farinn að segja til sín. Og með tímanum mun þreyta ykkur aðeins aukast.
Við höfum séð leyniþjónustuskýrslur sem sýna að þið íhugið nú áætlanir um að halda stríðinu áfram til 2027 og 2028. Við vitum líka að þið vonist til að flugskeyti muni ná því fyrir ykkur sem allt annað hefur mistekist að ná. Þið viljið draga Hvíta-Rússland enn dýpra inn í þetta stríð og við erum nú neydd til að búa okkur undir það líka. Við sjáum að þið reynið að skipuleggja eitthvað í kringum Transnistríu. Áróðursmeistarar ykkar hóta, með einum eða öðrum hætti, hverju einasta landi sem á landamæri að Rússlandi. Viljið þið virkilega ganga í gegnum allt þetta?
Valið er ykkar núna.
Nóg komið af stríði.
Úkraína leggur til að þessu stríði verði lokið.
Það verður að gera á heiðarlegan hátt, með reisn og með tryggingum fyrir því að stríðið verði ekki endurvakið.
Við sjáum að Bandaríkin einbeita sér að fullu að málefnum Írans og það væri rangt að bíða einfaldlega þar til stríðið í Evrópu kemst aftur í brennidepil athygli þeirra.
Úkraína leggur til að þessu stríði verði lokið með beinum samskiptum milli okkar – og ykkar.
Ég legg til fund.
Allir heyrðu fulltrúa ykkar segja brosandi að ég gæti að öllum líkindum komið til Moskvu. En eftir þessi 26 ár hefur úkraínskur leiðtogi ekkert að gera í höfuðborg ykkar – rétt eins og rússneskur leiðtogi hefur ekkert að gera í Kyiv.
Það eru til lönd sem hafa jafnan hýst leiðtoga til að leysa úr málum sem varða stríð og frið. Sviss, Tyrkland, lönd arabaheimsins – mörg eru fær og fús til að hýsa slíkan fund.
Það eru leiðtogar sem leysa úr lykilmálum. Þannig hefur það alltaf verið og þannig mun það alltaf verða.
Ég legg til að ákveðin dagsetning verði sett fyrir slíkan fund.
Við höfum heyrt að ykkur hafi verið lofað í Alaska lausn ákveðinna mála sem varða Úkraínu og Evrópu. En þið sjáið sjálf að úkraínsk og evrópsk mál eru ekki ákveðin í Anchorage.
Aðrir umsamdir þátttakendur gætu tekið þátt í tvíhliða viðræðum sem komið yrði á milli okkar.
Þar sem stríðið á sér stað í Evrópu og þar sem Úkraína þarfnast öryggisábyrgða, á meðan þið leitið einnig öryggisábyrgða fyrir ykkur sjálf, væri rökrétt að hafa þá með sem geta raunverulega þjónað sem ábyrgðaraðilar.
Við teljum að Evrópa eigi að vera hluti af þessu ferli – þeir sem raunverulega hafa getu til að hafa áhrif á ástandið.
Við teljum einnig að Bandaríkin verði að vera hluti af ferlinu. Þetta er það sem gæti hjálpað til við að móta nýtt öryggisfyrirkomulag fyrir okkar heimshluta.
Við höfum þegar upplifað marga samninga við Rússland, þar á meðal Minsk-samkomulögin, sem að lokum mistókust. Þess vegna verðum við fyrst að finna bein svör milli okkar við þeim spurningum sem eftir standa, en ekki fela okkur á bak við formúlur, tæknilega vinnuhópa eða endalausan tíma sem tapast í erindrekstri gegnum milliliði.
Stríð ykkar hefur aðskilið Úkraínu og Rússland til frambúðar.
Vígvellirnir í dag eru línan þar sem erindrekstur verður að hefjast.
Úkraína er reiðubúin til fulls vopnahlés á meðan á samningaviðræðum stendur. Þetta er hefðbundin venja og núverandi þróun í kringum Íran styrkir aðeins þann punkt. Tilraun til að koma á raunverulegri þögn er besta leiðin til að byrja að tala saman. Við teljum að það væri ekki aðeins tilraun, heldur raunverulegt vopnahlé – ef það er það sem þið viljið.
Þið vitið að Bandaríkin hafa getu til að fylgjast með vopnahléi meðfram línunni þar sem hernaðaraðgerðir stöðvast.
Úkraína er reiðubúin til að skipta á öllum stríðsföngum og það gæti orðið góður forleikur að endalokum stríðsins.
Það verður að taka staðföst skref til að skila aftur almennum borgurum og börnum sem voru flutt burt í stríðinu.
Við verðum að ákveða hvers konar framtíð bíður þeirra kynslóða Úkraínumanna og Rússa sem koma á eftir okkur.
Ef þið komist ekki persónulega að þeirri niðurstöðu að það sé kominn tími til að binda enda á þetta stríð mun Úkraína halda áfram að berjast fyrir tilveru sinni. Við munum búa að þeim sem styðja okkur.
En þið munuð líka þurfa að berjast mun harðar fyrir ykkar eigin tilveru – ekki Rússlands, heldur ykkar eigin. Og þetta er ekki hótun frá mér eða frá Úkraínu. Þetta er staðreynd úr sögu Rússlands sem þið þekkið vel: þegar Rússland þreytist koma breytingar.
Við getum unnið að þeirri þreytu.
Þið getið stöðvað stríðið ykkar.
Eilíf minning um alla þá sem létu lífið í þessu stríði.
Slava Ukraini!
Athugasemdir