„Að flytja til útlanda breytti því hvernig ég lít á lífið. Að vera mörg ár í burtu kenndi mér að meta Ísland miklu betur og allt sem við höfum: Vatnið, loftið, fólkið og nátt­úr­una. Pabbi minn er írsk-amer­ískur. Ég er fæddur á Íslandi en bjó svo í Portúgal í smá­tíma og í Danmörku í fjölda­mörg ár. Ég er smá heims­borg­ari en mér finnst rosa­lega gott að vera kom­inn heim til Íslands, ég fíla mig mjög vel hérna heima eftir að hafa verið í Evrópu. 

Að búa í Danmörku þar sem voru engin fjöll, flatur sjór, vont vatn, það breytti minni sýn á Ísland. Þegar ég flutti burt ætl­aði ég aldrei að koma heim aftur, þetta var svo ömur­legt land, myrkrið, kuld­inn, fámennið og dýr­tíðin. Svo var ég tíu ár í burtu og kom heim og fatt­aði að þetta er ekki svona slæmt.   

En mig lang­aði að upp­lifa að vera hinsegin maður ein­hvers staðar ann­ars staðar en á Íslandi. Það var allt öðru­vísi, það er miklu stærri „gay kúltúr“ í evr­ópskum borgum en á Íslandi, þó það sé alltaf að skána hér. Það er bakslag í rétt­inda­bar­áttu hinsegin fólks, ég finn alveg fyrir því, en það er eitt­hvað sem við verðum að halda áfram að vinna í og halda áfram að fræða fólk. Við erum ekki öll eins. Ég hef ekki mikið fundið fyrir bakslag­inu per­sónu­lega en ég er ekki við­kvæmur fyrir því að fólki sé illa við mig af því hver ég er. Þá bara hefur þú það þannig. 

Ég er algjör tuð­ari, en ég reyni samt að sýna betri hlið­ina þegar ég er í vinn­unni. Ég er hár­greiðslu­meist­ari, búinn að vera það í næstum þrjá­tíu ár, ég er að verða fimm­tugur. Núna er lognið á undan storm­inum, ég þarf að sofa vel og borða vel til að vera vel stemmdur fyrir mikla vinnu í des­em­ber. Jólin verða síðan eins róleg og ég mögu­lega get. Ég er ekk­ert rosa­legt jóla­barn, ég verð einn með mömmu á jóla­dag og annan í jólum, hún kemur og gistir hjá mér.“