Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 5 árum.

Skoða hvort tvö hvalveiðiskip séu látin grotna niður í Hvalfirði

Tvö skip Hvals hf. hafa ver­ið ónot­uð frá því að Sea Shepherd sökkti þeim fyr­ir 34 ár­um. Lög gilda um förg­un skipa vegna meng­un­ar­hættu, en óljóst er hvað eigi við um skip sem Hval­ur geym­ir á eig­in lóð. Um­hverf­is­stofn­un og Sam­göngu­stofa eru með mál­ið til skoð­un­ar.

Skoða hvort tvö hvalveiðiskip séu látin grotna niður í Hvalfirði
Hvalur 6 og Hvalur 7 Skipin hafa ekki verið í notkun síðan þeim var sökkt árið 1986. Þau hafa staðið óhreyfð í Hvalfirði til margra ára. Mynd: Rios, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons

Umhverfisstofnun og Samgöngustofa hafa til skoðunar tvö skip hvalveiðifélagsins Hvals hf. sem staðið hafa óhreyfð í fjöru í Hvalfirði til margra ára. Mengunarhætta getur verið af slíkum skipum, en óljóst virðist vera hvaða heimildir stjórnvöld hafa til að grípa inn í geymslu þeirra á landi eigandans. Rætt hefur verið um að skipin verði hluti af hvalveiðisafni í framtíðinni.

Skipunum tveimur, Hval 6 og Hval 7, var sökkt í skjóli nætur af tveimur liðsmönnum umhverfissamtakanna Sea Shepherd, Rod Coronado og David Howitt, þar sem þau lágu við Reykjavíkurhöfn árið 1986. Unnu þeir einnig skemmdarverk á hvalstöðinni í Hvalfirði þar sem skipin eru nú staðsett. Vildu samtökin þannig mótmæla hvalveiðum Íslendinga í vísindaskyni eftir að bann Alþjóðahvalveiðiráðsins við veiðum í atvinnuskyni tók gildi.

Skipin hafa ekki verið notuð við hvalveiðar síðan og hafa undanfarin ár verið á landareign Hvals hf. í Hvalfirði þar sem ruddur hefur verið varnargarður utan um þau. Skipin …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
6
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár