Sem ungur drengur í Hvera­gerði átti Jakob Veigar sér háleitan draum um að verða rokk­stjarna. Sá draumur rætt­ist ekki, en með tím­anum færð­ist mark­miðið yfir í að geta upp­fyllt þær vænt­ingar sem sam­fé­lagið gerði til hans og kapp­kost­aði hann því við að verða eins venju­legur og hann mögu­lega gæti. Listin blund­aði þó alltaf innra með honum en lélegt sjálfs­mat og brotin sjálfs­mynd varð rótin að því að hann afneit­aði henni til fulls. „Þessi lélega sjálfs­mynd var blanda af mörgum þáttum, en í enda dags sé ég að mist­notkun mín á áfengi var stærsti þátt­ur­inn, sem jafn­framt gróf undan öllu hjá mér, þrátt fyrir að í upp­hafi hafi áfengi virkað sem algjör frelsun fyrir mig.“

Við Rabindra sarovar Lake á IndlandiStutt frá stað þar sem Jakob Veigar bjó. Hann hitti þar hóp af stelpum sem vildu heilsa og fá mynd með honum. Á Indlandi þurfti hann stöðugt að leyfa fólki, …