Þrátt fyrir efnahagsáfallið sem útbreiðsla COVID-19 hafði í för með sér í fyrra erum við ekki stödd í kreppu hérlendis, samkvæmt Ásgeiri Brynjari Torfasyni, doktor í fjármálum.
Í grein Ásgeirs Brynjars í nýjasta tölublaði Vísbendingar, sem kom út á föstudaginn, fer hann yfir skilgreiningu á kreppu og hvers vegna hugtakið ætti ekki við í núverandi ástandi. Venjulega sé talað um kreppu þegar landsframleiðsla dregst saman tvö ár í röð eða þegar samdrátturinn nemur meira en 10 prósentum á einu ári. Þar sem hvorugt hefur gerst hérlendis eru Íslendingar ekki staddir í kreppu enn.
Samkvæmt Ásgeiri kom aukinn hallarekstur hins opinbera í fyrra í veg fyrir heimskreppu, en Alþjóðagjaldeyrissjóðnum hélt því fram í síðustu viku að samdrátturinn í landsframleiðslu á heimsvísu hefði orðið meiri en 10 prósent í fyrra ef ekki hefði verið fyrir aðgerðir hins opinbera.
Ásgeir segir þó að lykilmáli skipti hvar aðgerðum hins opinbera sé beitt í stað stærðar þeirra í peningum talið og að það eigi að vera meginverkefni stjórnvalda að halda uppi atvinnustiginu. Samkvæmt honum hefur það tekist illa hingað til hérlendis, þar sem landið er í sérflokki bæði hvað varðar aukningu atvinnuleysis og það hversu erfitt hefur reynst að ná því niður á síðustu árum. Þessi þróun er áhyggjuefni að mati Ásgeirs Brynjars, sérstaklega í ljósi þess að ríkisstjórnin hefur nú þegar brugðist við með umfangsmiklum aðgerðum.
Líkleg skýring á mikilli aukningu atvinnuleysis hérlendis er samsetning vinnumarkaðarins og stærð ferðaþjónustunnar í hagkerfinu, segir Ásgeir. Aftur á móti telur hann skorta raunveruleg gögn sem sýni fram á gildi þess að minni hækkun launa muni minnka atvinnuleysið, eins og oft hafi verið haldið fram. Þrátt fyrir að hlutdeild launa í þjóðarframleiðslunni aukist séu tengsl þess við atvinnuleysið óljós.
Hægt er að gerast áskrifandi að Vísbendingu með því að smella hér.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.



















































Athugasemdir