Ýmsar ástæður fyrir því að það gæti dregist að ná fullum efnahagsbata

Ýmislegt bendir til þess að fullur efna­hags­bati náist ekki mjög skjótt eftir að far­sótt­inni er lokið en efna­hags­bat­inn gæti orðið kröft­ugur framan af eftir að tak­mörk­unum er létt. Það helg­ast af því að þá er verið að taka í notkun vinnu­afl og fram­leiðslu­tæki sem eru ónýtt en það er fljót­legri leið til vaxtar en að skapa störf með fjár­fest­ingum í nýrri fram­leiðslu­starf­semi. Þetta skrifar Már Guð­muns­son, fyrr­ver­andi seðla­banka­stjóri í grein sinni í síð­asta tölu­blaði Vís­bend­ingar, sem birt­ist í gær.

Samkvæmt grein Más er efna­hags­sam­drátt­ur­inn sem varð í far­aldr­inum ólíkur flestum öðrum efna­hags­sam­dráttum, þar sem hann átti hvorki rætur að rekja til efna­hags­legs ójafn­vægis í aðdrag­and­anum né eyði­legg­ingar á fram­leiðslu­getu. Þetta hafi vakið vonir um að efna­hags­bat­inn gæti orðið hraður eftir far­ald­ur­inn..

Már segir þó slíkan við­snún­ing munu óvíð­ast ganga full­kom­lega upp, þar sem fram­leiðslu­geta gæti hafa skerst a meðan á far­aldr­inum stóð. Þessi skerð­ing gæti hafa orðið vegna þess að hæfni atvinnu­lausra hafi minnkað, fram­leiðslu­tæki hafi verið flutt úr landi eða vegna þess að við­skipta­sam­bönd hafi glat­ast.

„Auk þess ýmis­legt sem bendir til þess að far­ald­ur­inn muni leiða til breyt­inga á neyslu­mynstri og skipu­lagi fram­leiðslu sem muni kalli á til­færslu fram­leiðslu­þátta og aðra aðlögun,“ segir Már. „Þá er lík­legt að var­úð­ar­sparn­aður heim­ila verði að óbreyttu meiri og fjár­fest­ing­ar­vilji fyr­ir­tækja minni á næstu árum sakir þess að kreppan hefur fært þeim þau skila­boð að umhverfi þeirra er áhættu­sam­ara en þau töldu áður,“ bætir hann við.

Hægt er að ger­ast áskrif­andi að Vís­bend­ingu með því að smella hér.