Það borgar sig ekki að dæma Rann­sókn­ina á leynd­ar­dómum Eyði­húss­ins af káp­unni, enda verð­skuldar bókin bæði betri kápu og raunar betri titil líka. Kápan er alltof ofhlaðin, þótt ýmis­legt við hana skýrist þegar líður á lest­ur­inn, en hins vegar eru mynd­skreyt­ingar á allra fyrstu og síð­ustu opnu bók­ar­innar mun betur heppn­aðar. Tit­ill­inn er svo ekki bara langur og þvæl­inn, heldur ýtir hann dálítið undir þann mis­skiln­ing að þetta sé ráð­gátu­bók – og þótt hún sé það kannski að ein­hverju leyti þá er þetta miklu frekar spennu­saga.

Sagan ger­ist öll í smá­þorp­inu Álftabæ, sem er þó sam­kvæmt for­mála bók­ar­innar sem kall­ast „Stað­reyndir“ raun­veru­legt þorp hvers nafni hefur verið breytt til að vernda íbú­ana. Kankvís­legur leikur höf­undar og les­enda hefst strax þarna, það er fátt sem …