Full­trúar stjórn­ar­and­stöð­unnar í stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefnd kalla eftir því að til­lögu Sigríðar Á. Andersen um skipun dóm­ara í Lands­rétt verði vísað frá.

Telja nefnd­ar­menn­irnir óljóst hvort ráð­herra hafi sinnt rann­sókn­ar­skyldu sinni og virt and­mæla­rétt í sam­ræmi við stjórn­sýslu­lög þegar til­lagan var lögð fram. Ekki hafi reynst unnt að afla nægj­an­legra sér­fræði­á­lita í mál­inu, þing­inu og nefnd­inni hafi verið gef­inn óhóf­lega skammur tími til skoð­unar þess og stjórn­ar­meiri­hlut­inn hafi ekki sýnt neinn vilja til að fresta afgreiðslu máls­ins til að veita ráð­herra tæki­færi til að bæta úr ann­mörkum og tryggja vand­aða máls­með­ferð.

Þetta kemur fram í áliti minni­hlut­ans sem lagt var fram í kvöld, en undir það rita Katrín Jak­obs­dóttir, for­maður Vinstri grænna, Birgitta Jóns­dóttir og Jón Þór Ólafsson úr Pírötum og Sigurður Ingi Jóhanns­son, for­maður Fram­sókn­ar­flokks­ins.

Mynd: Pressphotos

Eins og Stundin greindi frá fyrr í kvöld styður meiri­hluti stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefndar Alþingis til­lögu dóms­mála­ráð­herra þess efnis að vikið verði frá mati nefndar um mat á umsækj­endum um dóm­ara­störf við skipun í Lands­rétt. Þing­flokkur Pírata hefur hins vegar und­ir­búið van­traust­s­til­lögu á Sigríði Andersen dóms­mála­ráð­herra og íhugar að leggja hana fram ef mál­inu verður ekki vísað frá.

„Um er að ræða grund­vall­ar­mál sem varðar skipun nýs dóm­stóls sem er falið mik­il­vægt hlut­verk í dóms­kerfi lands­ins og markar tíma­mót í rétt­ar­sög­unni,“ segir í áliti minni­hlut­ans sem telur nauð­syn­legt að sátt ríki um skipun dóm­ara við Lands­rétt og skipun þeirra sé hafin yfir allan vafa. 

„Minni hlut­inn deilir ekki um að ráð­herra hefur heim­ild til að víkja frá mati dóm­nefndar svo fremi sem meiri hluti Alþingis sam­þykki þá til­högun. Hins vegar er ráð­herra ekki und­an­þeg­inn þeirri meg­in­reglu stjórn­sýslu­lag­anna sem fjallað hefur verið um í dómum og álitum umboðs­manns Alþingis og byggt hefur verið á hér á landi í langan tíma að skipa skuli þann hæf­asta sem völ er á úr hópi umsækj­enda. Sú regla tryggir almanna­hags­muni og upp­fyllir jafn­ræð­is­reglu stjórn­ar­skrár­innar,“ segir í nefnd­ar­á­lit­inu. Vísað er sér­stak­lega til dóms Hæsta­réttar í máli nr. 412/2010, frá 14. apríl 2011, þar sem hluti nið­ur­stöð­unnar var að ráð­herra hefði við skipan hér­aðs­dóm­ara í emb­ætti ekki upp­fyllt rann­sókn­ar­skyldu sína við töku ákvörð­un­ar­innar. „Ljóst er að liggja þarf fyrir full­nægj­andi rök­stuðn­ingur fyrir því að þeir umsækj­endur sem ráð­herra leggur til séu a.m.k. jafn­hæfir og þeir sem dóm­nefndin leggur til.“

Minni­hlut­inn telur að bæði ráð­herra og Alþingi hefðu þurft lengri tíma til að afgreiða málið svo ráð­herra gæti upp­fyllt rann­sókn­ar­skyldu sína með óyggj­andi hætti. Þannig gæti þingið vel komið saman síðar í sumar til að ljúka mál­inu. „Það er í takt við álit þeirra sér­fræð­inga sem komu fyrir nefnd­ina sem töldu að til að leggja á það sér­fræði­lega skoðun hvort ráð­herra hefði fram­kvæmt full­nægj­andi mat á ein­stökum umsóknum miðað við þau sjón­ar­mið sem hann teldi að sam­ræmd­ist best þörfum Lands­réttar þyrfti ein­fald­lega miklu meiri tíma og miklu meiri aðgang að gögnum.“ Fram kemur að minni­hlut­inn hafi ítrekað lagt til að mál­inu yrði frestað þannig að ráð­herra gæti farið yfir þær athuga­semdir sem hafa komið fram á þeim skamma tíma sem lið­inn er frá því að til­laga ráð­herra lá fyrir, sem og að stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefnd Alþingis fengi eðli­legan tíma til að sinna hlut­verki sínu. Við þess­ari kröfu hafi ekki verið orðið.