Að skrifa er eins og að vera í pleymó

„Ég er á ferða­lagi um Evrópu að labba um og skoða borgir sem ég hef ekki heim­sótt, læra að segja „takk“ á fram­andi tungu­málum og skrifa. Var að klára bók sem ég er að gefa út í sept­em­ber hjá Partus press og er að leggja loka­hönd á aðra sem kemur út í vor. Mest­megnis kannski líka að drekka kok­teila ...“

Segðu mér meira frá þessum tveimur bókum, eru þetta skáld­sögur?

„Já, önnur þeirra sú sem er að koma út ber vinnu­heitið Grandagall­erí og hún mun koma bara seint í næsta mán­uði, hin heitir Sirkús, hún er veg­legri og hefur verið lengi í smíðum en flakkið hér hefur haft mjög góð áhrif og það er loks að kom­ast loka­mynd á hana.“

Eru þetta jálfsævi­sögu­legar sögur?

„Nei, þær eru það hvorug, en byggja bara báðar á ýmsu sem mætti setja í sjálfsævi­sögu­legt sam­hengi. En bæk­urnar eru ekki sjálfsævi­sögu­legar, allt bara skáld­skapur. Grandagall­erí ger­ist að hluta til í Barcelona og ég er einmitt þar núna, svo það hjálpar að koma þangað að skoða sig um til að draga upp raun­sæja mynd af borg­inni. Sirk­ús­inn í Sirkús er reistur í borg sem er ekki til, en ég stel borg­ar­mynd­inni bara með því að blanda saman evr­ópskum borgum sem ég er að heim­sækja.“