Fjármálaráð telur að mikil ábyrgð hvíli á stjórnvöldum vegna þeirrar ákvörðunar að hvika hvergi frá fjármálareglum laga um opinber fjármál á samdráttartímunum sem framundan eru. 

Þetta er á meðal þess sem fram kemur í áliti sérfræðingahópsins um endurskoðaða fjármálastefnu áranna 2018 til 2022. Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra lagði fram stefnuna vegna breyttra efnahagsaðstæðna þann 29. maí síðastliðinn en ríkisstjórnin vill að ráðist verði í aðhaldsaðgerðir til að koma í veg fyrir að ríkissjóður verði rekinn með halla.

Að mati fjármálaráðs nægja þær breytingar í hagþróun sem birtast í nýjustu spám Hagstofu Íslands ekki einar og sér sem lögmætur grundvöllur til endurskoðunar á gildandi fjármálastefnu. „Hins vegar eru merki um að samdrátturinn gæti jafnvel orðið skarpari og lengri en spáin segir til um,“ segir í álitinu sem Stundin hefur undir höndum og mun birtast á vef Alþingis innan tíðar. „Þannig má ætla að ef stefnan væri ekki endurskoðuð nú gæti slíkt reynst nauðsynlegt í náinni framtíð. Það gæti kallað á sársaukafullar ráðstafanir nú í opinberum fjármálum sem myndu reynast óskynsamlegar eftir á að hyggja og brjóta í bága við grunngildi.

Þá segir fjármálaráð: „Bent skal á að ábyrgð hvílir á stjórnvöldum varðandi þá ákvörðun að nýta ekki heimild laga til að víkja tímabundið til hliðar þeim tölulegu skilyrðum sem 7. gr. laga um opinber fjármál setur. Verði hagþróunin verri en ráð er fyrir gert gæti slíkt eitt og sér kallað á nýja endurskoðun.“ Þarna er vísað til fjármálareglnanna svokölluðu um að heildarjöfnuður hins opinbera yfir fimm ára tímabil skuli vera jákvæður og árlegur halli ávallt undir 2,5 prósentum af vergri landsframleiðslu.

Fjármálaráð telur tilefni til endurskoðunar og breytinga á gildandi fjármálastefnu. Ástæðan er ekki aðeins skellurinn í efnahagslífinu heldur einnig sú skoðun ráðsins að skort hafi á vandvirkni við stefnumörkun í opinberum fjármálum. „Verður ekki fram hjá því litið að nauðsyn á endurskoðun fjármálastefnunnar er, að mati fjármálaráðs, að einhverju leyti tilkomin vegna veikleika í fjármálastjórn, líkt og ráðið hefur lýst og fjallað um í fyrri álitum sínum.“