Dagný Krist­manns­dóttir er lög­blind, en lætur það ekki aftra sér í dag­legu lífi. Hún sinnir sjálf hvers­dags­legum verkum, fer í búð og ferð­ast til útlanda, og þá hjálpar hvað hún fær góðan stuðn­ing frá eig­in­mann­inum. „Ég veit ekki hvar ég væri stödd án hans. Hann gerir lífið mun auð­veld­ara.“

Þau fóru að draga sig saman eftir að hún flutti í íbúð í hús­næði Blindra­fé­lags­ins, þar sem þau búa saman í dag. „Ég átti ekki von á því að ég myndi ná mér aftur í mann – orðin kol­blind, þung­lynd og veik eins og ég var á þeim tíma þegar við byrj­uðum að vera saman. Við höfðum alltaf vitað af hvort öðru en mæður okkar þekkt­ust.

Ég var mjög ein­angruð þetta ár, 2011, og var nýbúin að missa vin minn sem bjó einnig í íbúð á vegum Blindra­fé­lags­ins og dó úr sama sjúk­dómi og ég er með. Vinkona mín …