„Bylting!“ hróp­uðu sumir þátt­tak­endur í mót­mæl­unum í Frakk­landi. Aðrir kröfð­ust betri aðbún­aðar í skólum. Margir vildu ein­fald­lega að heim­il­is­fjár­hag­ur­inn hætti að versna vegna hækk­andi elds­neytis- og mat­væla­verðs.

Sumir virt­ust hins vegar sækj­ast eftir átökum. Grímu­klædd ung­menni tók­ust á við lög­reglu og nýttu sér upp­lausn­ar­á­standið til að ræna dýrum íþrótta­skóm og sjón­varps­tækjum úr versl­unum í borgum lands­ins.

Óeirð­irnar hafa dregið fram djúp­stæðan póli­tískan og efna­hags­legan ágrein­ing í frönsku sam­fé­lagi í aðdrag­anda for­seta­kosn­ing­anna á næsta ári, að mati stjórn­mála­skýrenda. Þær styrkja stjórn­mála­öfl sem vilja breyta ríkj­andi valda­kerfi, á sama tíma og fjár­hags­þreng­ingar rík­is­ins tak­marka mögu­leika stjórn­valda til að bregð­ast við.

Þetta veldur Emmanuel Macron Frakk­lands­for­seta veru­legum vanda. Upp­gangur hans í stjórn­málum varð meðal ann­ars mögu­legur vegna hruns hins hefð­bundna flokka­kerfis í Frakk­landi og á for­seta­tíð hans hefur sundr­ung á stjórn­mála­vett­vangi auk­ist enn frekar.

Stjórn­mála­skýrendur telja að bilið milli vænt­inga Frakka til rík­is­ins og þess sem rík­is­sjóður …