Árið er 2009 og íslenska ríkisstjórnin farin í vegferð þá að láta reyna á aðildarviðræður við Evrópusambandið. En á „hrundeginum“ árið áður – eða því sem næst – hafði líffræðingurinn Trausti Baldursson hafið störf hjá Náttúrufræðistofnun Íslands. Um svipað leyti bárust þær upplýsingar að í farvatninu séu möguleikar á að fá þaðan ákveðna styrki, svokallaða IPA-styrki (e. Instrument for Pre-Accession Assistance) sem voru fjármunir frá Evrópusambandinu til að styrkja íslenska stjórnsýslu, svo sem þýðingar regluverks og fjármögnun til að hrinda í framkvæmd verkefnum, til dæmis á vegum Náttúrufræðistofnunar og Landmælinga Íslands fyrir uppbyggingu Natura 2000-netsins og innleiðingu vistgerða- og fuglatilskipana.
„Og það er hringt úr ráðuneytinu. Það var einhver kona að koma frá Evrópusambandinu og ætlaði að kynna þessa styrki fyrir okkur. Ég man að Þorsteinn Sæmundsson, þingmaður hjá Miðflokknum núna, vann þá í ráðuneytinu. Svo ég spurði hann: „Hvar fæ ég leiðbeiningar um þetta? – geturðu sýnt mér einhvern …
Athugasemdir (3)