Þessi grein birtist fyrir meira en ári.

Friður Caesars

Býr hver ein­asti stað­ur, að minnsta kosti í Evr­ópu, yf­ir ríku­legri, fjör­legri og/eða blóm­legri sögu? Af handa­hófi var val­in borg­in Beja í Portúgal og hver dúkk­aði fyrst­ur upp í sögu borg­ar­inn­ar nema Júlí­us Caes­ar?

Friður Caesars
Beja í Portúgal Hver hefði látið sér detta í hug að borgin Beja væri kennd við sjálfan einræðisherrann í Róm?

Beja heitir rúmlega 35.000 manna borg sunnanvert í Portúgal. Hún er miðpunktur í sólríku blómlegu landbúnaðarhéraði sem stundum er kallað brauðkarfa landsins, því þar sprettur svo vel af hveiti en líka ólífum, vínberjum og öðru góðgæti. Bærinn er friðsæll og þar gerist fátt – blessunarlega, segja íbúarnir. Bæjarstjórinn er brosmildur vinalegur karl úr flokki sósíalista, Paulo Arsénio.

Undanfarna viku hefur hann stússað við að opna gervigrasvöll inni í bænum og blásið til markaðar bændanna í nágrenninu, auk þess sem menningarmiðstöð var opnuð með sýningu er helguð er rithöfundinum Manuel Ribeiro, sem fæddist í smáþorpi rétt sunnan Beja og skrifaði á fyrri hluta 20. aldar stórar skáldsögur um samfélagsmál sem efst voru á baugi.

Og hví er hér komin flækjusaga um þennan kyrrláta, að ég segi ekki syfjulega bæ?Jú, jafnvel það á sér skýringu.

Gervigreindin velur greinarefni

Á dögunum var ég að spjalla á Facebook við vin minn um hve ótrúlega …

Kjósa
13
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Flækjusagan

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár