Formaður Rit­höf­unda­sam­bands Íslands segir að íslenskir höf­undar vilji gjarnan að bækur þeirra séu aðgengi­legar á Raf­bóka­safn­inu. Þeir séu hins vegar ekki hand­hafar hljóð­bóka­rétt­inda sinna nema í und­an­tekn­inga­til­fellum.

Heim­ildin greindi frá því á dög­unum að langir biðlistar væru eftir vin­sælum titlum hljóð­bóka hjá Raf­bók­safn­inu en að íslenskar bækur séu almennt ekki aðgengi­legar þar á hljóð­bóka­formi. Úlf­hildur Dags­dóttir verk­efna­stýra safns­ins sagði að not­enda­fjöldi þess væri ekki nægur og að fjár­magn skorti til að kaupa inn fleiri ein­tök og titla.

Margrét Tryggva­dóttir, for­maður Rit­höf­unda­sam­bands­ins, segir það ekki standa á íslenskum rit­höf­undum að bækur þeirra fari á Raf­bóka­safnið. „Úlf­hildur hefur látið í það skína að höf­undar vilji ekki að bækur þeirra fari þarna inn,“ segir hún. „Ég kann­ast bara ekki við það og veit ekki betur en að allir höf­undar séu áfram um það að þeirra bækur fari inn á öll bóka­söfn.“

Hún segir hins vegar að fæstir íslenskir höf­undar fram­leiði eigin hljóð­bækur og að útgef­endur sjái almennt um fram­leiðsl­una en slíkt sé val­kvætt í samn­ingum við höf­unda. „Höfundar geta haldið hljóð­bóka­rétt­ind­unum hjá sér og valið að fram­leiða ekki hljóð­bækur eða gert það sjálfir. Það er hins vegar tölu­verð fram­kvæmd, þú gerir það ekk­ert heima hjá þér með sím­ann þinn.“

Útgefendur fái almennt lítið frá safninu

Raf­bóka­safnið er sam­starfs­verk­efni Borg­ar­bóka­safns Reykja­víkur og Lands­kerfis bóka­safna og er með samn­ing við banda­rísku raf­bóka­veit­unni Over­drive. Margrét seg­ist sjálf vera not­andi hjá safn­inu og að hún hlusti gjarnan á hljóð­bækur þaðan. „Ég mundi svo gjarnan vilja að bæk­urnar mínar væru aðgengi­legar þarna en það er bara ekki í mínum höndum,“ segir hún.

„Það er höf­undum að meina­lausu að þetta sé þarna inni“

Margrét segir fyr­ir­stöð­una hafa verið hjá útgef­endum. „Þeir hafa verið hræddir um, og kannski eðli­lega, að þeir fái ekk­ert fyrir sinn snúð. Þeir fá almennt ekk­ert nema eitt bók­verð fyrir hverja bók sem fer inn á bóka­safn á meðan höf­undar fá greiðslur úr Bóka­safns­sjóði. Þannig að það er höf­undum að meina­lausu að þetta sé þarna inni,“ segir hún.

Hvað varðar greiðslur fyrir útlán á Raf­bóka­safn­inu segir Margrét að almennt fái höf­undar meira fyrir þau en fyrir streymi hjá áskrift­ar­þjón­ustum eins og Storytel. Greiðslur fyrir útlán koma úr Bóka­safns­sjóði höf­unda. „Fyrir skáld­sögu í með­al­lengd þá hefur Bóka­safns­sjóður verið að koma betur út en Storytel og fyrir barna­bækur og allt undir skáld­sagna­lengd kemur Bóka­safns­sjóður miklu betur út,“ segir hún.