Inga þakkar Samherja fyrir en telur að kvótakerfið hafi lagt landið í auðn

„Ég er bara að þakka þeim fyrir Fiski­dag­inn. Ef það væri ekki fyrir Samherja þá væri eng­inn Fiski­dagur. Ég var ekki að nota þessa grein í póli­tískum til­gangi þó ég sé ekki sam­mála þeim og þeirri stefnu sem þeir reka. Ég er búinn að skamma þá og ég er búinn að ríf­ast gegn kvóta­kerf­inu og hvernig það hefur lagt landið í auðn. Kvóta­kerfið er það versta sem hefur komið fyrir okkur sem sam­fé­lag,“ segir Inga Sæland, for­maður Flokks fólks­ins, aðspurð um þátt­töku sína á tón­leik­unum á Fiskideg­inum mikla á Dalvík um helg­ina og þakka­grein sem hún skrifar í Morg­un­blaðið í dag. 

Í grein­inni þakkar Inga Samherja fyrir Fiski­dag­inn. Samherji hefur um ára­bil staðið straum á stórum hluta af kostn­að­inum við Fiski­dag­inn: Greitt fyrir tón­leik­ana á hátíð­inni, flug­elda­sýn­ing­una, barna­skemmt­un­ina og gefið fisk­inn sem í boði er fyrir gesti.

Niðurlag greinar Ingu í Mogganum er svona: „Ég var spurð að því hvort ég hefði gert mér grein fyrir því hverjir það væru sem stæðu undir kostn­aði við Fiski­dag­inn mikla áður en ég ákvað að taka lagið. Ég vil svara þessum ágæta manni og öllum öðrum á einu bretti: Að sjálf­sögðu veit ég það eins og öll þjóðin veit það. Samherji hefur kostað þessa stór­kost­legu hátíð sem nú var haldin í tuttug­asta sinn. Fyrir það á Samherji þakkir skildar.“

Fyrsti Fiskidagurinn frá 2019

Á sínum tíma var sú hug­mynd meðal ann­ars uppi að bjóða sjáv­ar­út­vegs­ráð­herra Namibíu á hátíð­ina en hann er meðal þeirra namibísku áhrifa­manna sem sitja í gæslu­varð­haldi þar í landi grun­aðir um að hafa þegið mútur frá Samherja í skiptum fyrir kvóta.

Fiski­dag­ur­inn mikli hefur ekki verið haldin síð­ustu ár vegna Covid-far­ald­urs­ins og fór nú fram í fyrsta skipti frá árinu 2019. Árið 2019 voru aðstand­endur Fiski­dags­ins ósáttir við að Fiski­dag­ur­inn hafi verið til umfjöll­unar í tengslum við mútu­mál Samherja í Namibíu. 

Heil­síðu­aug­lýs­ing með þökkumÍ Mogganum í dag er líka birt heil­síðu­aug­lýs­ing frá Samherja með þökkum fyrir kom­una á Fiski­dag­inn mikla. Hátt í 7000 gestir komu á Fiski­dag­inn.

Segist hafa komið fram sem manneskjan Inga Sæland

Aðspurð seg­ist Inga hafa verið í sum­ar­fríi sem þing­maður þegar hún söng á hátíð­inni - hún tók Tinu Turner lag - og að hún hafi ákveðið að gleyma póli­tísku arga­þrasi um hríð og vera bara glöð. „Mér er alveg sama þó ég heiti alþing­is­maður en ég er líka mann­eskja. Ég má líka eiga annað líf. [...] Það væri frekar dap­urt ef maður, á full­orðs­ins­aldri, hefði ekki neitt annað fram að færa í líf­inu en að vera í póli­tík. [...] Við eigum okkar sex vikna sum­ar­frí. [...] Ég hreins­aði lík­ama og sál af þessu arga­þrasi þarna í nokkra daga.“

Þegar Inga er spurð að því hvort þing­menn fari ein­hvern tím­ann í fríi frá því að vera þing­menn segir hún. „En þarna var ég bara Inga Turner eða Tina Sæland og mér fannst það bara ótrú­lega skemmti­legt. [...] Enginn er alvondur og það á að þakka fyrir það sem vel er gert.“

Hún seg­ist aðspurð ekk­ert hafa fengið greitt fyrir lagið sem hún söng. „Þetta var bara fyrir ánægj­una [...] Ég er þakk­lát fyrir að hafa fengið þetta tæki­færi að upp­lifa þetta ævin­týri. Ég mun aldrei gleyma þessu.“ 

Þegar Inga er spurð að því hvort hún telji ekki að stór­fyr­ir­tæki gefi ekki oft pen­inga, veiti styrki eða greiði fyrir sam­fé­lags­verk­efni í ákveðnum PR-til­gangi segir hún. „Ég held að engir pen­inga­menn gefi pen­ing­ana sína af því bara. Ég held að það sé alltaf eitt­hvað á bak við það. Ég held að það sé bara common sense. Hvort svo sem fyr­ir­tækið heiti Samherji, Brim, Norðurál eða eitt­hvað annað. Það er eng­inn sem gefur pen­inga bara til að gefa pen­inga.“

Ísland og veruleikinn í Verbúðinni

Inga segir að það beri hins vegar að þakka Samherja fyrir það góða sem fyr­ir­tækið gerir. Hún segir að án Samherja þá væri Dalvík ekki það sem bær­inn er í dag. „Samherji er sá aðili sem hefur gert það að verkum að Dal­vík­ur­byggð blómstrar í dag. Það væri ósk­andi að kvóta­kerfið hefði ekki orðið til þess að öðrum dásam­legum sveit­ar­fé­lögum allt í kringum landið er að blæða út.“

Inga nefnir sér­stak­lega Ólafs­fjörð sem dæmi um þetta, nágrannabæ Dalvíkur, þar sem lítil útgerð er stunduð í dag. „Ég er að horfa upp á litla bæj­ar­fé­lagið, Ólafs­fjörð, blæða út. Eins og svo mörgum öðrum blóm­legum byggðum sem áður voru að blómstra.“

Hún talar um sjón­varps­þætt­ina Ver­búð­ina sem dæmi um þá þróun á Íslandi sem kvóta­kerfið hefur leitt til og hún hefur gagn­rýnt. „Verbúðin segir allt sem segja þarf. Verbúðin var nátt­úru­lega bara snilld. Við vitum alveg hvernig búið er að merg­sjúga litlu bæj­ar­fé­lögin úti á landi. Núna síð­ast er búið að selja 70 pró­sent af Rammanum á Siglu­firði til Ísfé­lags­ins í Vest­manna­eyjum. Dettur nokkrum í hug að þeir haldi áfram að gera út frá Siglu­firði? Trölla­skagi er algjör­lega að þorna upp hvað lítur að sjáv­ar­út­vegi. Þessi þróun er skelfi­leg“

Sjón­varps­þætt­irnir sem Inga vísar til hverf­ast meðal ann­ars um það hvernig tog­ari er seldur burt úr sjáv­ar­plássi með til­heyr­andi afleið­ingum fyrir byggð­ina. Sagan sem er sögð í þátt­unum minnir á hvernig tog­ar­inn Guð­björgin var seldur frá Ísafirði í lok síð­ustu aldar eftir að Samherji keypti skipið.