Við höfum verið að ferðast um Ísland í viku og vildum fara að Gjánni. Við vorum ögn stressuð á meðan við keyrðum eftir malarvegi, eða ekki einu sinni malarvegi, þetta var meira eins og hraun, ég er hikandi við að kalla þetta veg. Með ekkert í augsýn stoppuðum við á bílastæði og hugguðum okkur við að sjá einn annan bíl lagðan á stæðinu. Við vissum þá að við værum líklega á réttum stað. Þegar við gengum svo eftir stígnum komum við allt í einu að þessari ótrúlegu gjá, sem var græn og vaxin með rennandi fossum. Þetta var allt sem við höfðum ímyndað okkur að Ísland væri. Við stóðum í sporunum í tíu mínútur á meðan við meðtókum þennan stað og vörðum svo öðrum mínútum í að ganga um svæðið. Þetta var eins og að vera komin í Edengarð.
Fólkið í borginni
„Af hverju situr þú þá hér í þessu láglaunastarfi?“
„Sárið er enn opið“ 36 árum eftir að hún fæddi andvana barn
Þurfti að æfa glímu í stað fimleika
„Þakklát fyrir öll mín forréttindi“
Heill heimur í íslenskum fornbréfum
Athugasemdir (2)