Eiturgas í gleymdu stríði

Fyr­ir einni öld stofn­uðu Spán­verj­ar út­lend­inga­her­sveit til að kveða nið­ur upp­reisn hinna stoltu Rif-búa í Mar­okkó gegn yf­ir­ráð­um þeirra. Spán­verj­ar gripu til hinna hræði­leg­ustu glæpa til að kné­setja skæru­liða­for­ingj­ana Abdel­krim.

Eiturgas í gleymdu stríði
Spænskir hermenn hreykja sér eftir að hafa aflífað nokkra íbúa í Rif.

Hann var ekki nema 1,60, jafnvel þegar hann sperrti sig eins og hann gat. Það þótti ekki mikið fyrir mann sem ætlaði sér frama í herliði. Og hann var allur svona heldur rindilslegur. Það var því svolítið vandræðalegt þegar hann stóð nú andspænis hinum nýju liðsmönnum sínum, sem allir voru miklu stærri og stæðilegri en hann. Því byrsti hann sig eftir bestu getu þegar hann skipaði þeim að raða sér upp og heilsa að hermannasið.

Rödd Francisco Franco var reyndar ekki sérlega djúp svo hann hafði strax áhyggjur af því að skipanir hans hljómuðu í eyrum þessa hóps eins og gelt í kjölturakka, en hann beit á jaxlinn og sá sér til léttis að allir hlýddu honum undireins.

Franco hafði líka sannarlega unnið fyrir því að honum væri hlýtt. Hann hafði áreiðanlega lent í fleiri bardögum og verið særður dýpri sárum en þeir sem nú stóðu frammi fyrir honum í …

Kjósa
2
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Flækjusagan

Mest lesið

Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
3
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
3
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár

Loka auglýsingu