Varar við „róttækum umbyltingum“ og stjórnarskrárbreytingum í kjölfar faraldursins

Birgir Ármanns­son, þing­maður Sjálf­stæð­is­flokks, segir dæmi um það frá fyrri tíð að stjórn­mála­menn reyni að ná óskyldum póli­tískum mark­miðum í stað þess að ein­beita sér að end­ur­reisn efna­hags­lífs­ins eftir hrun. Hann varar við því að slíkt gæti tafið fyrir og truflað stjórn­málin á næstu vikum og mán­uðum.

Birgir, sem er for­maður þing­flokks Sjálf­stæð­is­flokks­ins, skrifar grein í Morg­un­blaðið í dag undir yfir­skrift­inni „Ein­beitum okkur að aðal­at­rið­unum“. Í grein­inni segir hann að þrátt fyrir að birti til varð­andi heilsu­fars­legar afleið­ingar Covid-19 far­ald­urs­ins þessa dag­ana sé Ísland í miðjum storm­inum hvað varðar efna­hags­legar afleið­ingar.

„Skref fyrir skref munum við færa okkur meira frá bráða­birgða­að­gerðum og tíma­bundnum ráð­stöf­unum yfir í aðgerðir sem eiga að standa til lengri tíma,“ skrifar Birgir. „Búast má við því að á sama tíma auk­ist póli­tískur ágrein­ingur um aðferðir og leiðir til að byggja að nýju upp öfl­uga atvinnu­starf­semi í land­inu. Ekki þarf að koma á óvart þótt póli­tísk stefnu­mörkun kalli á skoð­ana­skipti og jafn­vel átök. Það er auð­vitað æski­legt að ná eins víð­tækri sam­stöðu og kostur er en við verðum að horfast í augu við að það er ekki alltaf mögu­legt.“

Birgir segir þó mik­il­vægt að víð­tæk sátt náist um helstu mark­miðin og allir stefni nokkurn veg­inn í sömu átt. „Ég geri ráð fyrir að í huga flestra sé mik­il­væg­ast að koma hjólum atvinnu­lífs­ins aftur af stað, fjölga störfum á ný, auka aftur útflutn­ings­tekjur og renna nýjum og styrk­ari stoðum undir lífs­kjör alls almenn­ings í land­inu. Það segir sig sjálft að þegar starf­semi mik­ils fjölda fyr­ir­tækja stöðvast eins og hendi sé veifað og tugir þús­unda missa vinn­una þá hlýtur öll áhersla hinnar póli­tísku for­ystu í land­inu að mið­ast við við­brögð við því. Tími, orka og athygli stjórn­mála­manna hlýtur að bein­ast að slíkum við­fangs­efnum.“

„Eins og dæmi eru um frá fyrri tíð kann að vera freist­ing fyrir ein­hverja að reyna að nýta ástandið og erf­ið­leik­ana til að ná ein­hverjum óskyldum póli­tískum mark­miðum“

Hann varar hins vegar við því að stjórn­mála­menn ein­beiti sér að öðru og telur til atriði sem rík­is­stjórn Jóhönnu Sig­urð­ar­dóttur setti á odd­inn í kjöl­far banka­hruns, meðal ann­ars breyt­ingar á stjórn­ar­skránni. „Um leið verða þeir að sætta sig við að setja önnur áhuga­mál sín til hliðar, að minnsta kosti um sinn. Meðan við glímum við efna­hag­skreppu, sem gæti orðið sú dýpsta í ára­tugi, er ekki hjálp­legt eða lík­legt til árang­urs að stjórn­mála­menn ber­ist á bana­spjót vegna hugs­an­legra stjórn­ar­skrár­breyt­inga, Evr­ópu­sam­bands­að­ildar eða ein­hvers konar rót­tækrar umbylt­ingar á þjóð­fé­lags­gerð­inni,“ skrifar Birgir.

„Eins og dæmi eru um frá fyrri tíð kann að vera freist­ing fyrir ein­hverja að reyna að nýta ástandið og erf­ið­leik­ana til að ná ein­hverjum óskyldum póli­tískum mark­miðum,“ segir hann að lokum. „Slíkt ber auð­vitað að var­ast, enda er það vís­asti veg­ur­inn til að tefja fyrir og trufla vinn­una við hin brýnu við­fangs­efni sem við stöndum frammi fyrir á næstu vikum og mán­uðum. Við skulum ekki gera okkur þau verk­efni erf­ið­ari en ella með því að kveikja aðra elda að óþörfu.“