VR vill að lægstu laun verði skattfrjáls

Stjórn VR, stærsta stétt­ar­fé­lags lands­ins, segir að mark­mið félags­ins í kom­andi kjara­samn­ingum verði að lægstu laun verði skatt­frjáls. Það á að gera með þvi að hækka per­sónu­af­slátt sem muni í kjöl­farið auka kaup­mátt lægstu launa og milli­tekju­hópa umtals­vert. Þetta kemur fram í ályktun stjórnar VR sem sam­þykkt var á stjórn­ar­fundi stétt­ar­fé­lags­ins í gær.

Í álykt­un­inni er farið fram á að fjár­hæð per­sónu­af­sláttar muni fylgi launa­vísi­tölu og að það verði bundið í lög. „Stjórn VR beinir þeim til­mælum til stjórn­valda að end­ur­skoða fjár­hæð per­sónu­af­sláttar til sam­ræmis við launa­vísi­tölu frá árinu 1990 í fjár­laga­frum­varpi fyrir árið 2018. Í kom­andi kjara­samn­ingum er mik­il­vægt að horft sé til fram­tíðar og launa­fólki verði tryggður stöð­ug­leiki og raun­veru­leg kaup­mátt­ar­aukn­ing. Mik­il­vægur þáttur í því er að festa með lögum að per­sónu­af­sláttur fylgi launa­vísi­tölu.

Markmið okkar er að lægstu laun verði skatt­frjáls með hækkun per­sónu­af­sláttar og sem mun auka kaup­mátt lægstu launa og milli­tekju­hópa umtals­vert. Hækkun per­sónu­af­sláttar verður ein af aðal­kröfum félags­ins fyrir kom­andi kjara­samn­inga.“

Forsætisráðherra segir vinnumarkaðslíkanið ónýtt

Bjarni Bene­dikts­son for­sæt­is­ráð­herra fjall­aði um kom­andi kjara­við­ræður í stefnu­ræðu sinni í gær. Hann sagði að stærsta ein­staka efna­hags­vanda­málið á Íslandi væri það, að reynd væri vinnu­mark­aðslíkan­ið, sem unnið væri eft­ir, ónýtt. Nú væri mik­il­vægt að alir sem kæmu að kjara­við­ræð­um, tækju höndum saman um að horfa til þess hversu mikið svig­rúmið til launa­hækk­ana án þess að það bitn­aði á sam­keppn­is­hæfni þjóð­ar­bús­ins. „Framundan eru mik­il­vægir samn­ingar á vinnu­mark­aði. Allir aðilar verða að rísa undir þeirri ábyrgð sem á þeim hvílir með sama hætti. Aug­ljóst er að ábyrgð fylgir því að semja, en rétt­ur­inn til að semja ekki er einnig vand­með­far­inn. Þegar farið er út af spor­inu í kjara­við­ræðum á Íslandi með samn­ingum sem þykja ekki sam­ræm­ast stöð­ug­leika hefst sam­kvæm­is­leikur sem við gætum kall­að: Hver er söku­dólg­ur­inn?

En það er allt of mikil ein­földun að skella skuld­inni á kröfu­gerð laun­þega, ein­staka atvinnu­rek­end­ur, eða eftir atvikum rík­is­stjórn eða sveit­ar­fé­lög sem látið hafa undan þrýst­ingi um samn­inga, þegar aðferða­fræðin við að leiða fram nið­ur­stöðu er jafn gölluð og raun ber vitni. Leitin að söku­dólgnum beinir sjónum frá aðal­at­rið­inu. Vinnu­mark­aðslíkanið er í raun ónýtt. Þetta eru stór orð. En hver getur mót­mælt þessu þegar hver höndin er uppi á móti ann­arri, nær engin sam­vinna til staðar og skipu­lagið til­vilj­ana­kennt og breyti­legt frá einum kjara­við­ræðum til þeirra næstu. Þetta er stærsti ein­staki veik­leiki íslenskra efna­hags­mála um þessar mund­ir,“ sagði Bjarni.