Á ríkisvaldið að velja einkarekstur í heilbrigðiskerfinu?

Þegar þessi orð eru skrifuð eru um 1645 Íslend­ingar á efri árum á biðlista eftir skurða­að­gerð á auga­steini af því þeir eru komnir með sjón­trufl­anir. Tæplega 1400 þeirra hafa beðið eftir þess­ari til­tölu­lega ein­földu aðgerð í þrjá mán­uði eða lengur. Þessar upp­lýs­ingar koma fram í tölum frá Land­spít­al­anum.

Þetta er yfir­leitt fólk sem er komið á eft­ir­laun eftir að hafa unnið og greitt skatta alla sína tíð en nú, þegar það ætlar að njóta ævi­kvölds­ins, þarf það að búa við þá skerð­ingu á lífs­gæðum sem fylgir því að vera með ský á auga og geta ekki gert og þeirra hluta sem það ann­ars gæti ef sjón þeirra væri lögð með auga­steina­að­gerð.

Á síð­ustu tólf mán­uðum hefur með­al­bið­tími allra þeirra sem farið hafa í auga­steina­gerð á Íslandi í gegnum rík­is­rekna heil­brigð­is­kerfið, annað hvort á Land­spít­al­anum eða hjá einka­reknum augn­lækna­stofum sem eru með samn­ing við Sjúkra­trygg­ingar Íslands, verið tæpir 10 mán­uðir. Tíu mán­uðir - þetta er næstum því heilt ár - með skerta sjón. Tíu mán­aða bið eftir aðgerð sem hefði verið hægt að afgreiða fyrir um 400 þús­und krónur á nokkrum klukku­stundum og ein­stak­ling­ur­inn hefði farið heim sam­dæg­urs og sofið í rúm­inu sínu með betri sjón en þegar hann vakn­aði um morg­un­inn.