„Íslandi allt!“ skrifar Sig­mundur Davíð Gunn­laugs­son, for­maður Fram­sókn­ar­flokks­ins, í nið­ur­lagi bréfs til stuðn­ings­manna sinna þar sem hann boðar end­ur­komu í stjórn­málum.

Sig­mundur, sem sagði af sér í kjöl­far þess að upp komst um leyni­lega hags­muni hans gagn­vart þrota­búum íslensku bank­anna, í gegnum félag í skatta­skjóli, er ennþá for­maður Fram­sókn­ar­flokks­ins, þrátt fyrir að hafa sagt af sér emb­ætti sem for­sæt­is­ráð­herra í kjöl­far þess að hann sagði ósatt í sjón­varps­við­tali.

Í bréfi sínu segir Sig­mundur að and­stæð­ingar hans muni líta á Fram­sókn­ar­flokk­inn sem ógn. Hann sér fyrir „ofsa­fengin við­brögð“ gegn honum og flokknum við end­ur­komu hans. „Á næst­unni mun ég því aftur hefja fulla þátt­töku í stjórn­mála­bar­átt­unni. Það mun vekja við­brögð. Látið það ekki slá ykkur út af lag­inu. Viðbrögð, jafn­vel ofsa­fengin við­brögð gegn mér og okkur eru nú sem fyrr til marks um að and­stæð­ingar telji sér að sér standi ógn af okkur. Þótt fram­sókn­ar­menn láti and­stæð­ing­ana ekki slá sig út af lag­inu er mik­il­vægt að hafa helstu stað­reyndir á hreinu.“

Sig­mundur boðar því að flokks­menn verði upp­lýstir í tengslum við end­ur­komu hans. „Á næstu dögum munu því flokks­menn fá sendar upp­lýs­ingar um öll þau álita­mál sem upp kunna að koma.“ 

Hann varar við því að erfitt sé að berj­ast fyrir almanna­hags­munum þegar „áhrifa­miklum and­stæð­ingum“ sé mætt.

„Oft heyri ég flokks­menn tala um að við þurfum að standa betur að almanna­tengslum, vera betri í því að koma sjón­ar­miðum okkar á fram­færi. Það er rétt en oft er það hæg­ara sagt en gert og veltur auð­vitað á aðstæðum. Að und­an­förnu höfum við til dæmis kynnst því að það er ekki auð­velt að berj­ast fyrir almanna­hags­munum þegar menn mæta eins áhrifa­miklum and­stæð­ingum og þeim sem við höfum verið að takast á við.“

Sig­mundur gefur til kynna í bréf­inu að óþarft sé að kjósa í haust, eins og for­svars­menn beggja flokka boð­uðu í kjöl­far afsagnar hans. „Ein­hverra hluta vegna hefur hluti sam­starfs­manna okkar í Sjálf­stæð­is­flokknum verið áhuga­samur um að flýta alþing­is­kosn­ingum. Við höfum ætíð haldið því til haga að ef sú ætti að verða raunin þyrfti fyrst að klára þau verk­efni sem fyr­ir­heit hafa verið gefin um að leysa á þessu kjör­tíma­bili.“

Sig­mundur DavíðForðast frétta­menn í aðdrag­anda afsagnar sinnar í apríl, eftir að hafa sagt ósatt um aðkomu sína að aflands­fé­lagi.

Mynd: Kristinn Magn­ús­son

Bréf Sigmundar í heild sinni

„Kæru félagar!

Ég er kom­inn heim. Eftir tveggja vikna ferð um landið þar sem ég hitti mörg ykkar og frá­bæran mið­stjórn­ar­fund í síð­asta mán­uði fór ég til Frakk­lands og fylgd­ist með afrekum lands­liðs­ins á EM. Á meðan sam­fé­lagið hefur verið í hefð­bundnum júlídvala og margir í sum­ar­fríi hef ég svo notað tím­ann til að skrifa, fræð­ast og leita nýrra sókn­ar­færa fyrir landið okkar.

Áhuga­menn um stjórn­mál og sögu geta lík­lega verið sam­mála um að við lifum á áhuga­verðum tímum. Alls staðar á Vest­ur­löndum standa menn frammi fyrir risa­vöxnum breyt­ingum sem fela í sér bæði hættur og tæki­færi. Við Íslend­ingar stöndum á miklum tíma­mótum eins og svo margar aðrar þjóðir. Ákvarð­anir sem teknar verða á næstu miss­erum munu ráða úrslitum um hvernig sam­fé­lagið þró­ast til fram­tíðar.

Með rót­tæka skyn­sem­is­hyggju að vopni höfum við náð meiri árangri á und­an­förnum árum en flest önnur lönd. Fyrir vikið er staða Íslands að mörgu leyti betri en ann­arra. Við höfum haft sigur í verk­efnum sem margir töldu ófram­kvæm­an­leg, verk­efnum sem við vorum sögð galin að reyna. Við­snún­ingur rík­is­sjóðs vegna þeirrar stefnu sem við höfum fylgt nemur lík­lega um 1.500 millj­örðum á síð­ast liðnum árum. Það eru um 20 nýir Land­spít­alar (reyndar 40+ ef við tökum með í reikn­ing­inn að slíkar fram­kvæmdir skila sér að miklu leyti til baka í auknum tekjum).

Við höfum séð að slíkur árangur næst ekki fyr­ir­hafn­ar­laust. Þegar aðrir eins hags­munir eru undir eru margir til­búnir að ganga langt í hinni póli­tísku bar­áttu, lengra en við höfum átt að venj­ast í okkar litla sam­fé­lagi. Oft heyri ég flokks­menn tala um að við þurfum að standa betur að almanna­tengslum, vera betri í því að koma sjón­ar­miðum okkar á fram­færi. Það er rétt en oft er það hæg­ara sagt en gert og veltur auð­vitað á aðstæðum. Að und­an­förnu höfum við til dæmis kynnst því að það er ekki auð­velt að berj­ast fyrir almanna­hags­munum þegar menn mæta eins áhrifa­miklum and­stæð­ingum og þeim sem við höfum verið að takast á við. En við höfum líka séð hvaða árangri er hægt að ná í þágu rétt­mæts mál­staðar þegar ein­beittur hópur stendur saman.

Þrátt fyrir að mik­ill árangur hafi náðst stöndum við frammi fyrir stórri, raun­veru­legri og aðkallandi hættu á að árangrinum verði kastað á glæ. Við því þurfum við að bregð­ast og það má ekki bíða lengur.

Um tíma dró ég mig að miklu leyti út úr hinum póli­tíska slag svo að rík­is­stjórnin gæti unnið að gríð­ar­lega mik­il­vægum en ókláruðum verk­efnum á meðan mál væru að skýr­ast.

Nú liggja stað­reynd­irnar fyrir og ég er ein­stak­lega þakk­látur fyrir þann mikla stuðn­ing sem ég hef fengið frá fólki að und­an­förnu, ekki aðeins flokks­mönnum heldur einnig fjölda fólks sem tekur ekki þátt í stjórn­mála­starfi en hefur séð ástæðu til að ræða við mig um atburði síð­ustu miss­era og veita mér stuðn­ing. Slík sam­töl nema hund­ruðum en hvert og eitt er mér verð­mætt eftir það sem á undan er gengið. Nokkur hópur fólks, flokks­menn og aðrir, hefur meira að segja tekið að sér að safna saman upp­lýs­ingum um atburða­rás­ina til að draga fram stað­reyndir. Enn á ég eftir að þakka mörgum þeirra sem lögðu á sig slíka vinnu óum­beðnir.

Ég náði að hitta mörg ykkar á fundum víða um land áður en sum­ar­frí hófust og fljót­lega fer ég aftur af stað til að halda fundi með flokks­mönnum. Það er margt að ræða. Við megum ekki láta það henda að sá ein­staki árangur sem við höfum náð á und­an­förnum árum fari for­görðum á næstu vikum og það að ástæðu­lausu.

Ein­hverra hluta vegna hefur hluti sam­starfs­manna okkar í Sjálf­stæð­is­flokknum verið áhuga­samur um að flýta alþing­is­kosn­ingum. Við höfum ætíð haldið því til haga að ef sú ætti að verða raunin þyrfti fyrst að klára þau verk­efni sem fyr­ir­heit hafa verið gefin um að leysa á þessu kjör­tíma­bili. Rík­is­stjórn sem ekki nýtir tím­ann sem henni er veittur getur ekki gengið út frá því sem vísu að hún fái tæki­færi til að klára verk­efnin síðar.

Eins og sakir standa eru litlar líkur á að nokkur flokkur nái meira en 30 pró­senta fylgi í næstu kosn­ingum og jafn­vel slíkt fylgi veitir ekki vissu fyrir aðild að næstu rík­is­stjórn. Aðrir munu ekki klára vinnu okkar í verð­trygg­ing­ar­mál­inu, þeir munu ekki koma á heil­brigðu fjár­mála­kerfi eins og nú er loks tæki­færi til og þeir munu ekki gera það sem þarf til að efla byggð á land­inu öllu. Tíminn til að standa við lof­orðin sem við höfum gefið er því núna.

Góður árangur eykur vissu­lega lík­urnar á að við fáum tæki­færi til að vinna nýja sigra í þágu almenn­ings að loknum kosn­ingum, en hver sem raunin verður þurfum við að sýna að við höfum verið reiðu­búin að klára þau verk­efni sem við tókum að okkur að leiða til lykta á fjórum árum. Það verður að vera alveg ljóst að við gerum þá kröfu til sam­starfs­flokks­ins að við ætl­umst til að rík­is­stjórnin klári þau verk­efni sem hún lof­aði á kjör­tíma­bil­inu.

Á næst­unni mun ég því aftur hefja fulla þátt­töku í stjórn­mála­bar­átt­unni. Það mun vekja við­brögð. Látið það ekki slá ykkur út af lag­inu. Viðbrögð, jafn­vel ofsa­fengin við­brögð gegn mér og okkur eru nú sem fyrr til marks um að and­stæð­ingar telji sér að sér standi ógn af okkur. Þótt fram­sókn­ar­menn láti and­stæð­ing­ana ekki slá sig út af lag­inu er mik­il­vægt að hafa helstu stað­reyndir á hreinu. Á næstu dögum munu því flokks­menn fá sendar upp­lýs­ingar um öll þau álita­mál sem upp kunna að koma.

Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn verður 100 ára síðar á árinu. Nú sem fyrr hefur flokk­ur­inn mik­il­vægu hlut­verki að gegna. Síðustu ár höfum við sannað hversu mik­il­vægur þessi ald­ar­gamli flokkur er. Við megum hins vegar aldrei líta á stöðu okkar sem sjálf­gefna. Við fengum ein­stakt tæki­færi á við­sjár­verðum tímum eftir að hafa gefið stór fyr­ir­heit. Ólíkt því sem margir bjugg­ust við höfum við til þessa staðið við allt sem við höfum lofað þrátt fyrir miklar mót­bárur. Við verðum að halda þeirri vinnu áfram. Skyldur okkar eru við þá sem höfðu trú á okkur og studdu og við sam­fé­lagið í heild en ekki við þá sem vilja losna við okkur.

Með vinnu síð­ast­lið­inna þriggja ára höfum við upp­fyllt flest fyr­ir­heit okkar og skapað aðstæður til að klára öll hin og miklu meira til. Landið okkar hefur aldrei verið jafn­vel í stakk búið til að sækja fram og nú. Þá sókn skulum við leiða.

Íslandi allt!

Sig­mundur Davíð Gunn­laugs­son“