Eyþór Arnalds, odd­viti Sjálf­stæð­is­flokks­ins í kom­andi borg­ar­stjórn­ar­kosn­ingum, bauðst til að setj­ast í sæti sem ætlað var for­sæt­is­ráð­herra á fundi þing­manna og borg­ar­full­trúa í Höfða sem hald­inn var á mánu­dag. Dagur B. Egg­erts­son borg­ar­stjóri greinir frá þessu á Facebook, en þar bregst hann við umfjöllun Morg­un­blaðs­ins um þá sér­kenni­legu atburða­rás sem átti sér stað í Höfða í viku­byrjun. 

Eyþór Arnalds er kjöl­festu­eig­andi Morg­un­blaðs­ins; hann á 22,87 pró­senta hlut í Þórsmörk ehf. sem á 99 pró­sent í Árvakri, útgáfu­fé­lagi Morg­un­blaðs­ins.

Í stak­steinum Morg­un­blaðs­ins í dag er Dagur gagn­rýndur harð­lega fyrir að hafa vísað Eyþóri af fund­inum. „Var það gert í þágu sam­ræðu­stjórn­mál­anna? Var það gert til að auka skiln­ing þing­manna á þörfum Reykja­víkur? Var það gert til að styrkja stöðu Reykja­víkur? Var það gert, eins og borg­ar­stjóri heldur fram, vegna þess að odd­vit­inn á ekki enn sæti í borg­ar­stjórn?“ spyr stak­steina­höf­undur og svarar svo sjálfum sér: „Nei, ekk­ert af þessu getur átt við. Dagur veit, líkt og allir aðrir, að odd­vit­inn leiðir borg­ar­stjórn­ar­flokk Sjálf­stæð­is­flokks­ins og er á leið í borg­ar­stjórn. Þátttaka hans í sam­tali við þing­menn ætti því að vera af hinu góða.“

Mynd: PressPhotos

Dagur segir Morg­un­blaðið afbaka atburða­rás­ina og leggja allt út á versta veg. „Verður blaðið og rit­stjórn þess að eiga það við sig og sína lund,“ skrifar hann. Dagur seg­ist hafa boðað fund­inn í kjör­dæma­viku sam­kvæmt hefð og að höfðu sam­ráði við utan­rík­is­ráð­herra og for­sæt­is­ráð­herra. Í fund­ar­boði hafi komið skýrt fram að um hefð­bund­inn fund þing­manna Reykja­víkur og borg­ar­full­trúa í kjör­dæma­viku væri að ræða. Því hafi komið honum á óvart að hitta Eyþór Arnalds, verð­andi odd­vita Sjálf­stæð­is­flokks­ins í borg­ar­stjórn, rétt áður en fund­ur­inn hófst. Máls­at­vikum lýsir Dagur með eft­ir­far­andi hætti:

„Ég heils­aði honum í andyri húss­ins og sagði honum hvernig í mál­inu lagi, fund­ur­inn væri fyrir borg­ar­stjórn og þing­menn en fram­bjóð­endur hefðu ekki verið boð­aðir. Ekkert fór á milli mála í þessum sam­skiptum. Þess var beðið í nokkrar mín­útur að allir fund­ar­menn skil­uðu sér og þegar for­sæt­is­ráð­herra var komin í hús bauð ég fund­ar­gestum að setj­ast við lang­borð.

Mynd: Stjórn­ar­ráðið

Ég sat fyrir miðju borðs­ins öðrum megin með Halldór Hall­dórs­son odd­vita Sjálf­stæð­is­flokks­ins í borg­ar­stjórn við hlið mér, en Guðlaug Þór utan­rík­is­ráð­herra á móti mér. Þá brá svo við Eyþór gengur í sal­inn og býst til að setj­ast í auða sætið við hlið Guðlaugs, sem ætlað hafði verið fyrir for­sæt­is­ráð­herra. Við það gerði ég athuga­semd, ítrek­aði hvers eðlis fund­ur­inn væri, hverjum hefði verið til hans boðið og að ég væri viss um að Vigdís Hauks­dóttir hefði líka verið til í að sitja fund­inn en hann hefði ekki verið ætl­aður fram­bjóð­endum. Ef áhugi væri á slíkum fundi þyrfti að boða hann sér­stak­lega. Eyþór vék við svo búið af fund­inum, for­sæt­is­ráð­herra tók sæti sitt en utan­rík­is­ráð­herra upp­lýsti að hann hefði boðið Eyþóri. Voru ekki höfð uppi mikið fleiri orð um þetta atvik þótt sér­stakt hafi verið.“