Íslendingar hafa hafnað því að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið. Nei sögðu 52,8 en 47,2 prósent já.
Á Ísland að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið?
Lokaniðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar.
Alls féllu 118.040 atkvæði með nei en 105.339 með já. Munurinn var því 12.701 atkvæði. Að auki eru 1.652 atkvæði auð eða ógild, eða 0,7 prósent greiddra atkvæða.
Talningu lauk öllum kjördæmum á tíunda tímanum í morgun. Lengi var beðið eftir lokatölum í Suðvesturkjördæmi. Þar sögðu á endanum 53 prósent nei og 47 prósent já.
Skýr munur er á afstöðu kjósenda eftir landshlutum. Meirihluti kjósenda í báðum Reykjavíkurkjördæmunum vill hefja viðræður á ný en nei varð ofan á í öllum þremur landsbyggðarkjördæmunum. Nei er jafnframt með meirihluta í Suðvesturkjördæmi samkvæmt þeim tölum sem liggja fyrir.
Mestur er stuðningurinn við aðildarviðræður í Reykjavíkurkjördæmi norður, þar sem 57,5 prósent segja já en 42,5 prósent nei. Í Reykjavíkurkjördæmi suður segja 54,5 prósent já og 45,5 prósent nei.
Andstaðan er mest í Norðvesturkjördæmi. Þar segja 62,9 prósent nei en 37,1 prósent já. Í Norðausturkjördæmi segja 61,2 prósent nei og 38,8 prósent já og í Suðurkjördæmi segja 60,5 prósent nei en 39,5 prósent já.
Niðurstaðan er nokkuð frábrugðin síðustu skoðanakönnun Maskínu fyrir kjördag. Þar munaði innan við einu prósentustigi á fylkingunum og já-hliðin var með örlítið forskot.

Umsóknin ekki sjálfkrafa dregin til baka
Niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar hefur ekki sjálfkrafa í för með sér að aðildarumsókn Íslands að Evrópusambandinu verði formlega dregin til baka.
Alþingi samþykkti í júlí 2009 að fela ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur að sækja um aðild að Evrópusambandinu og umsókn Íslands var lögð fram í kjölfarið. Aðildarviðræðurnar stóðu síðan yfir þar til þær voru settar í hlé árið 2013.
Staða umsóknarinnar hefur verið umdeild síðan. Það er afstaða íslenskra stjórnvalda nú að umsóknin hafi ekki verið formlega dregin til baka heldur hafi viðræðunum einungis verið hætt. Evrópusambandið lítur sömuleiðis svo á að Ísland hafi ekki formlega afturkallað umsóknina.
Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra hafa báðar sagt að niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar og næstu skref verði rædd á vettvangi utanríkismálanefndar Alþingis. Þorgerður Katrín sagði fyrir kosningarnar að fyrsta verk hennar að þeim loknum yrði að fara fyrir nefndina, óháð því hvort niðurstaðan yrði já eða nei.
Þjóðaratkvæðagreiðslan snerist þannig ekki um aðild Íslands að Evrópusambandinu sjálfu heldur hvort halda ætti aðildarviðræðum áfram. Með niðurstöðunni hefur meirihluti kjósenda hafnað því.

























































Reyndar ráða tilfinningar hjá mér einnig miklu. Sagt er að margir sem sögðu "nei" væru samt hlynntir EES-samstarfi. Ekki undarlegt, lætur það okkur njóta mikils afraksturs ESB. Hins vegar erum við þar með þjóð sem má líkja við krakka sem hangir enn í foreldrahúsum því það er svo ódýrt og þægilegt, en streitast á móti að taka ábyrgð á eigin lífi.
Það særir mitt þjóðarstolt. Ísland, þjóð feitra þjóna. Og þið þorið að veifa fána okkar allra á Austurvelli.
Smá viðauki: mesta niðurlæging Íslands fyrr og síðar finnst mér var þó, þegar Davið Oddsson lét setja okkur á lista viljugra þjóða til að krjúpa fyrir kananum út af einni litilli herstöð. Hvar voru föðurlandsvinirnir þá til að halda heiðri Íslands á lofti?
Ég vona að þið hafið hugsað ykkur vel áður en þið greidduð NEI, ykkar ráðgjafar hafa örugglega sagt ykkur hvernig það á að snúa kúrsinum við í efnahagsmálum landsins, hlutur sem okkur hefur ekki gengið vel með síðan 1944. Aftur til hamingju, nú géta þeir ríku haldið áfram að taka almenning í rassgatið. Stýrivextir ESB 2,25% ESB, 8% á okkar elskaða landi, verðbólga ESB 2,9%, okkar elskaða land 6%.
Eigið góðan dag, ÉG er að hugsa um að flytja úr landi!
Það hefur gengið svo vel hingað til? Það eru öflugg klíka í þessu guðs volaða landi sem heldur niðri framþróun sem kemur almenningi til góða enn svífst einskins til að græða á tá og fingri á meðan við erum launaþrælar, þar sem meirihluta þrælana hafa það næstum því gott enn þorir ekki að kvarta, hrætt um að tapa því litla sem því hefur verið skammtað.
Sorgleg þjóð sem lætur kúga sig öldum saman.