Íbúi við Efrahóp leitar vonar í stuðningi landsmanna: „Við höfum risið upp úr ótrúlegustu hlutum“

Sólný Páls­dóttir, íbúi í hverf­inu Efrahópi í Grinda­vík, segir að nú sé tími fyrir sam­stöðu. Húsið hennar er í hinum enda göt­unnar þar sem hraun rennur nú.

Syrgja samfélagið

Þegar Heim­ildin hafði sam­band við Sólnýju sagð­ist hún væri erfitt að vera Grind­vík­ingur. Íslend­ingar verði nú að taka höndum saman og styðja við Grind­vík­inga, sér­stak­lega þá sem enn eiga eftir finna sér var­an­legt hús­næði.  „Heimilið er grunn­þörf og að vera kippt út úr þessu er mikil áskorun,“ segir Sólný. 

Fyrr í morgun lýsti hún stöð­unni í beinni útsend­ingu á RÚV. „Þetta er nátt­úru­lega öll gatan og allt sam­fé­lagið er eins og ein fjöl­skylda. Ég held að við séum öll í ein­hverju doða­á­standi. Að syrgja bara mest sam­fé­lagið okkar. Við erum nátt­úru­lega búin að halda í von­ina allan þennan tíma að við færum alltaf heim. Ég er ekki að segja að sú von sé úti, en vissu­lega slær þetta mann niður. Þetta lítur ekki vel út,“ sagði hún. 

Heldur í vonina

Í við­tali á RÚV sagði Sólný að þrátt fyrir erfitt ástand ætli hún að reyna finna von­ina, ekki síst með hjálp ann­arra lands­manna.

„Við höfum risið upp úr ótrú­leg­ustu hlutum. Ég er sorg­mædd og dofin, en ég ætla að finna von­ina aftur. En maður verður líka að vera raun­sær. Þetta er ekki góð staða. Mjög slæm staða. En eins og ég segi, við Grind­vík­ingar erum sterk. Við látum þetta ekk­ert buga okkur. Við tökum því sem að höndum ber og höldum áfram.“

Þau eru tólf saman í dag að fylgj­ast með atburða­rásinni. „Við sitjum hérna, erum svo­lítið mörg hérna. Strák­ur­inn minn var að halda upp á fjórtán ára afmælið sitt í gær og með sjö vini í gist­ingu. Þannig að við erum hérna tólf manns og tveir hundar að fylgj­ast með. Ég reyndar tók rúnt inn í morgun inn í Keflavík. Það róar mig alltaf að sjá þetta með eigin augum,“ segir Sólný sam­tali við Sunnu Val­gerð­ar­dótttur og Guðmund Pálsson í sam­einaðri útsend­ingu RÚV.

Vonuðust til að bærinn myndi sleppa

„Rétt áður en þessi sprunga opn­að­ist fyrir aftan hjá okkur í Efra­hóp­inu var ég viss um að þetta myndi logn­ast út af og stoppa. Þannig að þetta er líka búið að vera svo­lít­ill rús­sí­bani. Það vildi þannig til að ég var líka vak­andi í nótt þegar skjálfta­virknin fór af stað, af því að ég var með alla ung­ling­ana í gist­ingu og það gekk mis­vel að sofna. Þannig að ég er ósofin líka. Þetta er búinn að vera mik­ill rús­sí­bani ferlið í nótt, skjálft­arnir sjálfir og óvissan um hvort þetta kæmi upp í bænum. Það er alltaf svo­lítið sér­stök til­finn­ing, nú er þetta fimmta skiptið sem gýs. Það er svo­lítið sér­stakt, þessi léttir sem kemur yfir mann. Það er erfitt fyrir marga að skilja það. Einhvern veg­inn að vita hvar þetta kemur upp. Þetta er búið að vera mjög erf­iðir klukku­tímar ef ég er alveg hrein­skilin og heið­ar­leg. Þetta er bara svo­lítið óraun­veru­legt.“

Hús Sólnýjar er alveg við jaðar byggð­ar­innar. „Við eigum þetta fal­lega hús þarna í end­anum. Eins og í gamla daga voru húsin skýrð í Grinda­vík og víðar. Þannig að húsið okkar heitir Mána­hraun og hefur borið það nafn með mik­illi sæmd og ég ætla að trúa því og treysta að þetta fari eins og best verður á kosið út frá þess­ari slæmu stöðu. Ég ætla ekki að missa von­ina. Ég held að ég tali fyrir munn allra Grind­vík­inga, að við gef­umst aldrei upp. En við erum slegin niður og við höfum bognað. En við höfum ekki brotnað. Og núna stöndum við saman.“

Nú verður að styðja við Grindvíkinga

Svo erum við, ég tala fyrir mig og örugg­lega fleiri, við erum þakk­lát fyrir enda­laust hlýjar kveðjur, ljós og kær­leika. Það eru allir að hugsa til okkar. Mig langar bara að segja takk við þjóð­ina fyrir það. Bæði hvernig það er búið að standa með okkur að flestu leyti – þó ýmis­legt hefði mátt betur fara og nú verða stjórn­völd að girða sig í brók og aðstoða fólk með hús­næð­is­mál – en að öðru leyti allur kær­leik­ur­inn og ljósið og allt sem við höfum fengið. Kveðj­urnar núna. Þetta er ómet­an­legt að fá þetta. Því maður þarf alltaf að fá lán­aða von í svona aðstæðum. Við þiggjum allt ljós frá ykkur.“