Þurfa Rússar að óttast vestrið? Eða er það kannski öfugt?

Stuðn­ings­menn Rússa halda því gjarn­an fram að eðli­legt sé að Rúss­ar vilji hafa „stuð­púða“ í vestri — það er að segja Úkraínu — því svo margoft hafi rúss­neska rík­ið og rúss­neska þjóð­in ver­ið nán­ast á helj­ar­þröm eft­ir grimm­ar inn­rás­ir úr vestri.

Þurfa Rússar að óttast vestrið? Eða er það kannski öfugt?
Moskva stendur í björtu báli 1812 meðan Frakkar hersátu borgina. En það voru raunar Rússar sjálfir sem kveiktu í.

Ein helsta réttlæting Rússa og stuðningsmanna þeirra fyrir innrásinni í Úkraínu er að það sé á sinn hátt „eðlilegt“ að Rússar vilji hafa borð fyrir báru í vestri, því svo oft hafi þeir sætt ofsafengnum árásum þaðan. En er það svo? Hafa virkilega oft verið gerðar grimmilegar innrásir í Rússland úr vestri sem hafa beinlínis ógnað tilveru rússnesku þjóðarinnar?

Gáum að því.

Ef við lítum á Moskvu sem upphafspunkt hins núverandi Rússaríkis þá fór ríkið að verða til á 13. öld. Þá höfðu Mongólar eytt mörgu helstu borgum Slava eins og Kyív og Moskva var til að byrja með nánast leppríki Mongóla og skattheimtumaður. Næstu aldirnar óx Moskva hins vegar smátt og smátt og fór að hrista af sér ok Mongóla. Moskvuprinsar náðu loks að Kaspíahafi á ofanverðri 16. öld eftir að hafa sigrað Mongólaríkin Kazan og Astrakan (1552-1556), og um leið höfðu Rússar lagt undir sig flæmi allt norður …

Kjósa
1
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir (1)

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
  • Axel Axelsson skrifaði
    https://hox.is/sturlun-znato-ukraniu-magnast-dag-fra-degi-til-dags-i-bodi-globalismans/
    -2
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Flækjusagan

Mest lesið

Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
3
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
3
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár

Loka auglýsingu