Þetta er áhuga­vert verk­efni að mörgu leyti. Okkur langar að koma á fót nýrri teg­und hót­ela á Íslandi. Við höfum fengið fjár­festa frá Belgíu inn í teymið, en ég er einmitt þaðan. Verk­efnið mitt felst í því að útfæra allt sem við erum að gera á sjálf­bæran hátt. Hug­myndin er að hægt sé að koma fyrir litlum húsum hvar sem þú vilt utan raf­kerf­is­ins sem geta svo séð íbúum fyrir vatni og raf­magni og verið sjálf­bjarga með alla þá þætti.  

En núna meðan ég sit hér þá finn ég mig vera að efast. Stundum kemur það fyrir. Þá þarf ég að taka skref til baka og hugsa um lífið og hvað ég er að gera.

Ég kom einn hingað. Fjöl­skyldan mín er heima og það er í henni sem ég hef getað sótt hvað bestu ráðin. Með því að tala við þau og geta séð sjálfan mig í því. En núna þegar ég er hér og þau ann­ars staðar þá tala ég við sjálfan mig.  Ég vona að ég hljómi ekki eins og ég sé í ein­hverju vondu skapi. Það er ekki þannig. Það er alveg allt í lagi með mig.